Visser vreest grote drukte in Nederlandse wateren

Kommer de Vogel

Visser De Vogel vaart geregeld naar Britse wateren. Hij maakt zich zorgen dat de hele Britse Noordzee straks ‘dichtgaat’.

Een vissersboot in de haven van Urk. Foto Catrinus van der Veen

Vissen voor de Britse kust is niet iets wat je even een dag gaat doen. Vanuit Nederland is het zeker zes tot zeven uur varen voordat je in Britse wateren bent. Elke dag op neer zit er dus niet in: je vertrekt op maandag, heel vroeg in de ochtend, en keert pas vrijdagmiddag weer terug. In de tussentijd zit je onafgebroken op het water.

Dat Kommer de Vogel, eigenaar van vissersschip Goeree 23, deze maandagmiddag niet op zee zit, is omdat hij nog een andere klus moest afmaken. De 55-jarige visser heeft zijn dag besteed aan het repareren van de netten. Maar zijn schip is diezelfde ochtend gewoon vanuit de haven van Stellendam vertrokken, met zes man personeel aan boord.

De Vogel benijdt zijn collega’s niet, zegt hij. Een week lang naar de Britse wateren is loodzwaar, want slapen doe je nauwelijks. „Elke twee uur moet je de netten ophalen, ook in de nacht. Daarna ben je ongeveer een uur bezig met het verwerken van de vangst. Dus je kunt elke keer eigenlijk maar een uurtje slapen.”

Net als tientallen andere Nederlandse vissers brengt De Vogel ongeveer de helft van het jaar door in het Britse deel van de Noordzee. Ze liggen dan voor de Britse zuidoostkust, waar op dat moment meer vis zit dan in het Nederlandse deel van de Noordzee. „Vooral tong heb je daar dan veel”, aldus de Zuid-Hollander. „Voor schol moet je noordelijker zitten.”

De berichten dat de Britse regering buitenlandse schepen straks uit de Britse zee wil weren, stemmen De Vogel dan ook bezorgd. Niet dat hij direct getroffen wordt: het maandag opgezegde visverdrag heeft alleen betrekking op de zeestrook tot twaalf zeemijl uit de kust. In dat gebied mag De Vogel toch al niet komen. Zijn kotter heeft veel meer vermogen dan de 300 pk die dat verdrag maximaal toestaat.

Maar hij vreest vooral de stap die mogelijk volgt als gevolg van de Brexit. Hij ziet de maatregel namelijk, net als veel van zijn collega’s, als een opstapje naar het „afsluiten” van de hele Britse Noordzee. „Dat is waar we ons vooral zorgen over maken. Want nu gaat het nog om een deel van de zee, maar straks wordt het een heel ander verhaal.”

Wat een dergelijke maatregel zijn vissersbedrijf zou kosten, vindt De Vogel moeilijk in te schatten. Hij houdt het voorlopig op vier tot vijf ton aan omzet, op een totaal van ongeveer 1,2 miljoen euro. „Als ze de hele zee sluiten, dan moeten Nederlandse vissers allemaal in hetzelfde stukje Nederlandse zee vissen, op dezelfde soorten vis. Je kunt je voorstellen hoe druk het daar dan wordt.”