Venus emotioneel ‘verwoest’ na ongeluk

Wimbledon Na een zege in de eerste ronde kwamen de tranen bij Venus Williams, na vragen over haar betrokkenheid bij een dodelijk ongeluk.

Venus Williams won in de eerste ronde moeizaam van de Belgische Elise Mertens: 7-6 en 6-4. Foto Glyn Kirk/AFP

Venus Williams praat zacht. Althans, nog zachter dan gebruikelijk. Ze zit met een witte cap achter de desk in de interviewruimte, met een moderator naast haar. Ze heeft net in de eerste ronde de Belgische Elise Mertens verslagen, 7-6 en 6-4. Je voelt de spanning tussen Williams en de zaal. Het onderwerp is onontkoombaar, het verkeersongeluk vorige maand waarvoor zij volgens de politie verantwoordelijk zou zijn. Een oudere man kwam daarbij om het leven.

Na een kort bericht van medeleven op Facebook wordt ze nu geacht uitgebreider commentaar te geven, deze maandag op Wimbledon. Ze wist dat de vragen zouden komen – en ze kwamen. Ze ontwijkt de eerste zes, waarin indirect naar het onderwerp wordt gerefereerd. Ze spreekt over haar liefde voor tennis, over hoe bijzonder het is dat ze dit jaar voor de twintigste keer op Wimbledon speelt. Niets over het ongeluk.

Ik ben volledig sprakeloos.

Ze blijft op het oog rustig, weegt haar woorden. Ze klinkt bijna filosofisch. „Ik heb mij op veel wedstrijden voorbereid, maar je kan je in het leven niet op alles voorbereiden”, zegt ze. „Ik heb geen idee wat morgen zal brengen. Dat is wat ik heb geleerd.”

Dan breekt ze – bij de zevende vraag die naar de crash verwijst.

Verwoest

Tranen verschijnen in haar ogen. Ze wil vertellen dat er geen woorden zijn om te beschrijven hoe ze emotioneel „verwoest” is door het ongeluk. Maar het lukt Williams niet haar zin af te maken. „Ik ben volledig sprakeloos.”

De moderator legt een hand op haar schouder en verzoekt het journaille niet meer over het onderwerp te beginnen. „Ik zou jullie willen vragen haar wensen te respecteren, alstublieft.”

Het blijft zeker een halve minuut stil, Williams houdt haar hand voor haar ogen, snikt. Seconden tikken weg, ongemak vult de zaal.

Maybe I should go”, fluistert ze. Ze loopt de ruimte uit, met halfzus Isha Price achter haar aan.

Na drie minuten keert ze terug. „Venus is bereid om nog een paar vragen over andere dingen te beantwoorden, tennis wellicht”, zegt de moderator. Het heeft weinig meer om het lijf. Ze kijkt weg bij de vraag of tennis de pijn die ze nu voelt kan helen. De moderator: „I think we’re done.” Williams bedankt de zaal en vertrekt.

Wat is er gebeurd? Dit zijn de feiten die tot dusver bekend zijn, volgens The New York Times. De aanrijding vond plaats op 9 juni in Palm Beach Gardens in Florida, tussen de Toyota SUV van Williams en de Hyundai Accent van Linda Barson (68).

Zij had letsel, waaronder een gebroken arm en pols. Haar man Jerome (78), die naast haar zat tijdens de crash, overleed op 22 juni aan zijn verwondingen.

Williams stak het kruispunt over met een snelheid van zo’n vijf mijl per uur, omgerekend zo’n acht kilometer per uur. Barson rijdt, volgens getuigen, weg bij groen licht en botste op de auto van Williams. Die zou, volgens getuigen, door rood licht zijn gereden.

De advocaat van Williams stelde dat zij wel door groen licht reed, maar dat ze werd opgehouden door verkeer voor haar. Toen ze verder wilde rijden zou ze de auto van Barson niet gezien hebben. De bestuurders waren niet onder invloed van drank of drugs. Williams bleef ongedeerd. Ze is aangeklaagd door de nabestaanden. Het ongeluk wordt nog verder onderzocht.

Het is een last die Williams met zich meedraagt, hier op Wimbledon. Er zit deze openingsdag een verslagen vijfvoudig kampioene in de persruimte. In deze staat – met alle vragen en de onzekerheid over de mogelijke juridische gevolgen – kan niet veel van haar verwacht worden.

Gapend loopt ze maandagmiddag Court 1 op, met moeder Oracene en Isha in de spelersbox. Ze is op haar 37ste de oudste deelnemer in het vrouwentoernooi. Bij vlagen zie je dat de leeftijd vat op haar begint te krijgen. Als ze in de verdrukking zit beweegt ze moeizaam naar de hoeken in het achterveld.

Ze is een van de weinige sterren in Londen, door het ontbreken van haar zwangere zusje Serena en de geblesseerde Maria Sjarapova. Ze speelde hier al in 1997. Ze overwon veel, het syndroom van Sjögren, het verlies van oudere zus Yetunde. Maar nu dit. Het kan zomaar haar laatste Wimbledon zijn, háár grandslam, háár toernooi. Maar ze zal hier niet zo afscheid willen nemen, als onderwerp van controverse. Venus Williams, het onverwoestbare icoon, verdient beter.