Vrouwen op de radio (1)

Herkenbare pijn

Foto Mieke Meesen

Wat een ‘herkenbare pijn’ lees ik in het interview met Roosmarijn Reijmer (‘Zit ik hier omdat ik een vrouw ben, of omdat ik goed ben?’, 26/6).

Na de keurige Avro-presentatrice Meta de Vries, was ik de eerste, swingende, vrouwelijke dj op Hilversum 3 in 1969. Mij werd door de toen regerende mannelijke collega’s het licht niet in de ogen gegund.

Seksistische, honende opmerkingen waren mijn deel. „Kaatje draait ’n plaatje, wie pompt haar in haar gaatje”, werd een meezinger zodra ik de studio binnenkwam.

De ‘platenpluggers’ van wie ik afhankelijk was voor de levering van de muziek, overlegden hun materiaal niet eerder dan dat ze een avondje met me naar een disco mochten.

Nooit heb ik ‘one of the guys’ willen zijn. Het werd mij niet gegund mijzelf te zijn en te ontplooien. Die kans kreeg ik later nog wel, waarna ik vijftien jaar andersoortige programma’s heb gemaakt en gepresenteerd. Toen, en nu nog, lijken in de gehele omroepwereld mannen het voor het zeggen te hebben.

Roosmarijn, ik waardeer en begrijp je strijd. Het zal een harde zijn. Ik heb verloren, maar ik gun jou de winst!


ex-radio-dj/presentator/nieuwslezer