Van misbruik verdachte kardinaal Pell was pauselijke vertrouweling

Kardinaal George Pell

In zijn jeugdjaren werd Big George bewonderd om zijn knappe verschijning. Nu wordt de financiële vertrouwensman van de paus beschuldigd van misbruik.

George Pell en toenmalig paus Benedictus, in 2005 in het Vaticaan Foto AP

Hij was op de middelbare school altijd de man die in het midden stond op de achterste rij: langer dan de rest torende hij erboven uit met zijn knappe verschijning, ernstige blik en met een opzij geklapt kapsel. Het was in die jaren dat George Pell de bijnaam Big George kreeg, vertelt onderzoeksjournalist Louise Milligan in haar boek Cardinal. The Rise and Fall of George Pell.

De bijnaam zou een belangrijk onderdeel worden in het leven van de Australische aartsbisschop, die nu beschuldigd wordt van seksueel misbruik van kinderen, maar dat kon hij toen nog niet weten. In die tijd was hij vooral trots op zijn postuur, dat hij van zijn vader had meegekregen. Zijn vader was een man van aanzien als voormalig bokskampioen zwaargewicht, manager van een goudmijn en de eigenaar van Ballarat’s Royal Oak Hotel.

Toen Pell in 1941 werd geboren in het goudzoekersstadje Ballarat, was het allerminst zeker dat er een grote George zou komen. Niet lang daarvoor waren zijn tweelingszusjes al overleden als baby en George zelf werd als kind maar liefst 24 keer geopereerd aan een gezwel in zijn keel. Alles ging goed en George volgde het pad dat zijn katholieke moeder voor hem had uitgestippeld: hij gaat naar de katholieke middelbare school, volgt hij elke vrijdag de lessen in het instituut van de Blessed Virgin en wint hij een eerste prijs bij de Catholic Speechcraft Festival. Dat hij na zijn schooltijd ervoor koos om naar het seminarie te gaan in plaats van professioneel Australian-footballspeler te worden, zal in die tijd veel vrouwen verdriet hebben gedaan, stelt Milligan.

Daughters of Eve

Het beleid is streng op het seminarie en de achttienjarige Pell leert bij de lessen de regel Beware the Daughters of Eve. Het mag de pret niet drukken: Pell heeft het er volgens zijn medeleerlingen geweldig.

Hij kan goed uit de voeten met het regime van vroeg opstaan en veel zwijgen, hij groeit uit tot belangrijk footballplayer en mag als begeleider mee op verschillende zomerkampen. De bijnaam Big George wordt aangevuld: vanaf nu heet hij ook The Bully.

Hij doet het allemaal zo goed, dat hij een van de studenten is die naar Rome wordt gestuurd om verder te studeren. Hij doet er zijn eerste contacten op die belangrijk zullen zijn voor de benoemingen die in zijn latere loopbaan zullen volgen: aartsbisschop van Melbourne en later van Sydney tot en met kardinaal en financiële vertrouwensman van de paus.

Zo ver is het na Rome nog niet meteen. Eerst volgt Oxford, waar Pell een proefschrift schrijft De uitoefening van het gezag in het vroege Christendom van ongeveer 170-270. Als doctor in de theologie keert hij terug naar zijn geboorteplaats waar hij als een held wordt ontvangen. Zoveel geleerdheid zagen ze daar niet vaak, vertelt een van de bewoners aan Milligan.

Een man van de harde leer

Hoewel het in die tijd gonst van de geruchten van seksueel misbruik door de kerk, houdt Pell zich op de vlakte, ook wanneer hij in 1987 hulpbisschop wordt van Melbourne. Hij ontpopt zich als iemand van de harde leer en wanneer hij in 1996 aartsbisschop wordt van Melbourne is een groot deel van de gemeenschap niet erg enthousiast. Pell is een man die op televisie uitspraken doet als:

„Als we christelijke ethiek hadden gevolgd, dan zou er geen AIDS-epidemie zijn gekomen. Als we dichter bij de christelijke waarden waren gebleven, dan zouden er niet zoveel scheidingen zijn; niet zoveel kinderen die zouden lijden.”

Een jaar nadat hij in 2001 aartsbisschop in Sydney wordt, komt de eerste beschuldiging van de dan vijftiger Phil Scott. Deze vertelt aan de website Indymedia hoe hij misbruikt werd door een van de toezichthouders op Philip Island. De man die meerdere malen in zijn onderbroek graait, was Big George. Hoewel de media erbovenop springt, gebeurt er uiteindelijk weinig. In 2003 wordt Pell gewoon kardinaal.

The Kid en de Chairboy

Jaren later wordt Pell echter opnieuw onderzocht. In 2012 – een jaar voordat hij toetreedt tot de Raad van Kardinalen – komt het nieuws naar buiten dat Pell een van de katholieke leiders is die wisten van het seksueel misbruik in de staat Victoria, waar ook Pells geboorteplaats Ballarat ligt. Er zou een verband zijn tussen veertig zelfmoorden in die staat en het seksueel misbruik door de kerk. De bal gaat rollen en het onderzoek bleek een opmaat voor de beschuldiging die Pell nu boven het hoofd hangt: misbruik van twee (destijds) 14-jarige jongens – The Kid en The Choirboy – die van de miswijn hadden gestolen.