De Jazzroute op North Sea Jazz: de swingspirit van Chicago

North Sea Jazz 2017

Vrijdag 7 juli begint de 42ste editie van het driedaagse festival North Sea Jazz in Rotterdam. Een route langs de hoogtepunten op het gebied van jazz.

Marquis Hill

Doortastend en soulvol speelde ze. Geri Allens handen konden met grote lenigheid en een fenomenale snelheid over de toetsen van piano, geïnspireerd door de ritmische puls die kenmerkend is voor de avant-garde. Maar er was ook fluisterzacht spel, waarin noten met getimede traagheid landden. Dit North Sea Jazz zou jazzpianiste Geri Allen zich laten horen in een zeer spannend trio van drie pianisten: McCoy Tyner met Craig Taborn. Maar er kwam deze week zeer slecht nieuws: de belangrijke jazzvrouw, bandleider sinds 1984, is plots overleden, op haar zestigste.

Het is een gemis, voor de jazz, voor North Sea Jazz. Domineren de pop- en souldames deze editie behoorlijk, het aantal jazzinstrumentalistes is, als altijd, zeer gering. Al heb je er met de bezielde vrouwenjazzband Woman to Woman met onder meer pianiste Renée Rosnes, klarinettiste Anat Cohen en trompettiste Ingrid Jensen direct zes in één klap te pakken. En al is de muziek van zangeres/pianiste Norah Jones tegenwoordig weer meer jazz: vrijer en meer geïmproviseerd.

Chicago

North Sea Jazz heeft deze 42ste editie wel een aantal andere interessante focusgebieden. Allereerst: de jazz uit Chicago. Steeds weer slaagt de jazz erin zich steeds sterk, aansprekend en controversieel te vernieuwen. De afgelopen tijd stroomt er veel spannende muziek uit deze stad met zijn keiharde swingspirit. Jazzmusici, maar trouwens ook in de hiphop (Mick Jenkins), werken zich op met een hoge do-it-yourself-attitude. Saxofonist Steve Coleman legde in Chicago de basis voor zijn complexe, vernieuwende jazz. Een jonge blikvanger van de hedendaagse jazzscene is trompettist Marquis Hill, wiens carrière in een stroomversnelling is geraakt sinds hij in 2014 de prestigieuze Thelonious Trumpet Competition won.

Ook drummer Makaya McCraven woont er. Al zien we zijn naam vooral oplichten in het drummers-thema. Als het gaat om trends in de jazz is het opvallend hoeveel relatief jonge drummers de laatste tijd zijn opgestaan als bandleider en componist.

Drummers

Ze drummen als gekken, bedenken en innoveren. Met live behoorlijk perfecte beats uit de drum-’n-bass en techno, zoals Mark Guiliana. Met ‘organic beat music’ – onnavolgbare grooves gemengd met op de computer eerder opgenomen beats in repetitieve patronen, zoals McCraven. En drummer Ari Hoenig die de melodische mogelijkheden van de drums onderzoekt.

Zo opwindend is het wanneer het vuur door de ritmiek wordt opgestookt. Techniek, energie en snelheid, al die elementen. En allemaal geïnspireerd door een van de godfathers van het jazzdrummen, drummer Buddy Rich met zijn stick-tricks, die dit jaar honderd jaar zou zijn geworden. North Sea Jazz viert met zíjn eeuwfeest ook die van legendes als Ella Fitzgerald, Dizzy Gillespie, Thelonious Monk én de eerste jazzopname in 1917.

Artist in Residence: Chick Corea

Dan is het normaal gesproken uitzien naar de Artist in Residence. Dat is dit jaar een weinig verrassende naam, pianist Chick Corea (76). Maar dat hij drie dagen ruim baan krijgt – met banjovirtuoos Belá Fleck, met het Trondheim Jazz Orchestra en met zijn Elektric Band – is wel speciaal.

Niettemin: de pianist met de indrukwekkende beheersing werd vorig jaar nog op het festival geëerd met een concert voor zijn 75ste, en speelde laatst in het Concertgebouw. Hoeveel kun je hebben van deze muzikale omnivoor?

Ach, toch wel weer veel. Want het blijft gelukkig stemmen dat die jazzgeneratie, met helden als Wayne Shorter en Herbie Hancock, er toch gewoon nog staat.