Recensie

Snelle parade van achteloze top-acrobatiek

Het finalenummer mag gerust sensationeel heten: de mannelijke acrobaat werpt zijn vrouwelijke collega telkens op een andere manier de lucht in – om haar steeds weer op miraculeuze wijze op te vangen. Maar het nummer daarvoor is óók niet mis: drie acrobaten op metershoge stokken die vervaarlijk kunnen doorbuigen en toch niet in botsing met elkaar raken.

Het Rozentheater in Amsterdam is het epicentrum van de comedygroep Boom Chicago. Maar deze zomer staat daar ook de Australische variétéproduktie Limbo, die snel en afwisselend acrobatiek op topniveau presenteert. Niet in de klassieke circusstijl, met een traditionele opbouw die langzaam maar zeker naar een climax leidt, maar een goed geluimde reeks hoogtepunten die zich bijna achteloos voltrekken. En die ook heel wat sneller worden afgewikkeld dan we uit het circus gewend zijn.

Steeds maakt zich weer iemand anders los uit het tienkoppige ensemble van artiesten en muzikanten: een slangenmens met een verbazingwekkend wendbaar bekken, een grinnikende tapdanser met razende voeten, een paalklimmer die ook aan de paal lijkt te kunnen vastkleven, een degenslikster annex vuurvreetster – het komt allemaal vrolijk, energiek en vijf kwartier lang voorbij.

Daarbij speelt de live-band een lekkere mix van muzieksoorten, met echo’s van cajun, hiphop, club-beats, jazz en hoempa in vet opgediende variaties. Met een ceremoniemeester in wit pak met hoge hoed, die imposante geluidsgolven uit zijn mondharmonica weet te toveren.