Recensie

Frans gefluister en rijk sounddesign op debuut Dauwd

Theory of Colours is een prachtig poetisch plaat(je). Na sterke EP’s gaf Ninja Tune het debuutalbum van de in Wales opgegroeide Dauwd Al Hilali uit. Het is muziek voor meditatieve momenten in een modern jasje waarin heel veel gebeurt zonder dat het ten koste gaat van de intimiteit. Het album is opgenomen in een studio in Utrecht met een enorme collectie analoge hardware, en dat hoor je. De nummers zijn ongelofelijk rijk in sounddesign en blinken uit in subtiliteit.

‘Glass Jelly’ doet met warm verende kicks en funky groove denken aan het werk van Martyn en neemt halverwege de afslag richting dansvloer. Frans gefluister en tegendraadse flarden van melodieën monden in ‘Murmer’ uit in speelse free jazz. Er zit een goede opbouw in de zes nummers die leiden tot de prachtige titeltrack - een verwijzing naar Goethe’s theorie over ons kleurenpalet. Het sonisch palet van Dauwd is niet minder breed.