Recensie

Dromer die dorre levens verrijkt

Manolo met zijn trouwe ezel en herdershond

De 73-jarige pensionado Manolo is geen anachronisme. Hij heeft een Samsung Galaxy, gebruikt gps, internet en een e-reader. Hij maakt een YouTube-filmpje om sponsors te werven voor zijn droom: in Amerika de ruim 3.500 kilometer lange ‘Trail of Tears’ aflopen, waarlangs in 1838 de Cherokees naar het westen van de VS werden gedeporteerd. Maar dan wel met zijn herdershond Zafrana en ezeltje Gorrión.

Ik dacht dat Donkeyote een speelfilm was. Dat kwam zo: door een vertraging van de NS miste ik de eerste drie kwartier. Ik zag Manolo met zijn cowboyhoed, hond en ezel door het droge Andalusische binnenland sjokken. Wadend door een schaapskudde, langs snelweg en industrieterrein, kletsend met truckers, slapend op zijn vouwbed naast een snackbar waar dan opeens een dansfeest losbarst. Het leek me zo’n warme, onthaaste roadmovie, à la David Lynch’ The Straight Story. Een oude man op zijn laatste reis.

Pas toen ik later de eerste helft zag, begreep ik dat Donkyote een documentaire is. Over de oom van filmmaker Chico Pereira, die ondanks twee hartaanvallen liefst wat rondtrekt, zingt en sterke verhalen vertelt. Zo’n quasi-nomadische levensstijl vereist een doel, een droom. Dan wordt zomaar wat rondsukkelen een queeste.

Amerika-ganger Manolo is een don quichot, ezeltje Gorrión zijn sancho panza. Pereira filmt vaak vanuit het standpunt van de ezel, die berustend zijn meester volgt. Die tolereert op zijn beurt Gorrións nukken: het ezeltje weigert koppig bruggen over te steken. Manolo wacht dan tot hij zijn angst overwint. „Kom toch hier, mooie jongen. Met je mooie oortjes. Goed zo, goed zo.”

Doet het ertoe of er iemand – dochter, sponsors, verschepers – in Manolo’s droom gelooft? Of Manolo daar zelf in gelooft? Het leven is wat je ervan maakt. Bij Don Quichot speelde iedereen uiteindelijk mee met de ridder van de treurige figuur. Omdat zijn droom ook hun dorre levens verrijkt. Zo is het eveneens een voorrecht om reisgezelschap te zijn van levenskunstenaar Manolo.