Recensie

Komische heksenketel ‘Geen paniek!’ persifleert theatermaniertjes

Theater

Met hogeschoolkomedianten als Tjitske Reidinga, Peter Blok en Dick van den Toorn ontrolt zich in ‘Geen paniek!’ een hoogst komische theaterpersiflage.

Tjiske Reidinga in Geen paniek!. Foto Leo van Velzen

De acteurs die de komedie Geen paniek spelen, spelen acteurs die een klucht spelen – en herhaaldelijk uit hun rol vallen. In drie bedrijven zien we een rampzalig verlopende generale repetitie, de chaos achter het toneel tijdens een latere voorstelling, en een nog latere matinee waarin de acteurs er deerlijk met de pet naar gooien. En het effect is steeds lachwekkender.

Drie keer eerder was de succeskomedie Noises off, geschreven door Michael Frayn, in Nederland te zien – steeds onder de titel Koppen dicht! Deze vierde is de beste. Dat ligt aan de negen spelers, die deze persiflage op hun vak met alle benodigde ernst vertolken, en aan regisseur Antoine Uitdehaag die ervoor zorgt dat alle remmen los gaan, maar tegelijk toeziet dat de verwikkelingen met vaste hand worden bestuurd. In die paradox schuilt immers het welslagen van dit stuk: zonder perfecte precisie en volmaakte timing blijft de hele onderneming steken in een reeks onbedaarlijke flauwiteiten. Inclusief zelfs letterlijke onderbroekenlol.

Met hogeschoolkomedianten als Tjitske Reidinga, Peter Blok, Dick van den Toorn en Guy Clemens ontrolt zich hier echter een hoogst komische heksenketel. Te beginnen met het eerste bedrijf, waarin subtiel de draak wordt gestoken met de maniertjes van toneelspelers en het doorzichtige geklets van een regisseur die telkens gedwongen wordt beweegredenen voor zijn acteurs te verzinnen. En te eindigen met het pandemonium van het slot, dat volop aanleiding geeft tot een onstuitbare slappe lach.