Met deze Skoda kun je je vertonen

probeerde de Skoda Kodiaq. Minder duur en compromitterend dan een Audi SQ7, wel net zo ruim.

Dreigde ik even gangsta style de zomerstop tegemoet te scheuren. Ik reed de Audi SQ7 met de sterkste personenwagendiesel aller tijden, een V8 met 435 pk. De tuigparodie op het designdrama Q7 schiet door de openbare ruimte als het balletje in een flipperautomaat. Audi brengt de dieseldeun kunstmatig op smaak met de asociale soundbyte van een Mustang uit de jaren zestig. Je ziet snel in waar de evolutie van de man is blijven steken. Een bloederig Bavariagevoel gijzelt de zinnen.

Binnen een dag was ik net zo’n schurk als de klootzakken die hem rijden. In Duitsland kegelde ik met 240 kilometer per uur BMW’s van de linkerbaan. Ik was echt kwaad op ze, omdat ik wist dat ik harder kon. Zo giftig is de confrontatie met jezelf. Gelukkig kan ik hem niet betalen. Full-options doet hij 175.000 euro en geen koper scoort hem voor de 126.000 euro die hij kaal kost. De testconclusie had bovendien in één zin gekund: niet doen, een schande voor de mensheid.

Daarom verkaste ik naar een andere, minder compromitterende terreinbus van hetzelfde huis.

Kijk nou zeg: de Skoda Kodiaq is haast even ruim. Hij is ook leverbaar met drie zitrijen voor zeven inzittenden; de laadruimte met alle stoelen neergeklapt is zelfs iets groter. Hij heeft net zo’n handig vakje voor het draadloos opladen van je telefoon. De diesel is minder gepeperd met slechts vier cilinders en 190 pk, maar ik haal er toch nog ruim 200 mee. De afwerking doet weinig onder voor de Audi, hij ziet er beter uit en zoals ik hem reed, kost hij krap een derde van de dierlijk opgetuigde SQ7; een halve ton. Sterker nog: de Kodiaq is er met de kleinste benzinemotor en zonder vierwielaandrijving al voor 29.000 euro. Hoe krijgt het VAG-concern dat voor elkaar?

Simpel. Ten eerste met kostenbesparende techniek van het schap: platforms, motoren en software die je ook in VW’s, Seats en zelfs Audi’s tegenkomt. Verder door af te zien van de technische hoogstandjes die de SQ7 als een sportwagen laten vlammen. De leek merkt er toch niets van. De Kodiaq ligt minder strak op de weg en de diesel is iets hoorbaarder, maar wat je krijgt is nog altijd van een peil dat je factor twee duurder inschat. Tenslotte compenseren hogere oplagen de lagere winstmarges. Skoda, voorheen het merk dat in concernverband altijd een beetje achterliep, kan daarom de hele rijstebrijberg aan Audi-gadgets over de Skoda-koper uitstorten; touchscreens, led-verlichting, actieve veiligheidssystemen, een elektrische kofferklep.

Über-suv die je wel durft te kopen

Zo krijg je wat het masterplan achter de Kodiaq beoogt: de über-suv die de gewone burgerij wél voor de deur durft te zetten. Had hij tachtig mille gekost, dan was men er nooit aan begonnen, zelfs als geld geen beletsel was geweest. Nu heeft hij de gunfactor waarvoor de Duitsers het perfecte woord hebben: sozialverträglichkeit. Klinkt beter dan sociaal aanvaardbaar en vertaald naar onze volksmentaliteit is het precies wat de Kodiaq tot een oer-Hollandse auto maakt. Hij is een vette meevaller voor iedereen, niemand zal schande roepen.

Achter de Nederlandse voordeeljacht steken dieperliggende motieven dan oppassendheid. Psychologisch bezien is de meevaller de uitzondering op de stroom tegenvallers die de gewone man, ook die met drie keer modaal, het leven zuur maken. Hij ziet hem als een overwinning op de machten die hem klein houden, van de staat die hem naait tot het grootkapitaal dat hem bij Audi-dealers het vel over de oren haalt. In de Kodiaq, die hij helaas aan het Q7-hoofdkwartier te danken heeft, beleeft hij de gelukzalige illusie dat hij zijn belagers te slim af is. Dankbaar zal hij constateren dat hij niets tekort komt. Hij heeft tenslotte alle luxe van de Audi-man, het hemelse recept dat voor een grijpstuiver nog beter smaakt.

In Frans Kellendonks roman Mystiek Lichaam neemt de oude ritselaar Gijselhart – krap aan miljonair, de onderkant van zijn kaste – zijn dochter mee uit eten in het dorpsrestaurant. Hij betaalt met een acculader, die hij de patron in ruil voor ongelimiteerd verteren aansmeert. Men neemt het ervan. Zalmtoastjes, avocadococktail, chablis en bourgogne. Dochter schaamt zich, vader telt zijn zegeningen. „Op de bodem van zijn sigarendoos tekende hij uit dat zijn acculader hem tot dusver 141,95 gulden had opgebracht.” Het noodlot verslagen, de spaarpot gered – dat is het leitmotiv van deze Kodiaq. Een SQ7 kon niet schaamtelozer zijn. Toch raad ik hem aan. Hij is een sieraad voor het land waar alle kleine beetjes helpen.