Recensie

Het is niet alleen maar een vreetfestijn

Vanavond loopt de ramadan ten einde. Wereldwijd zullen moslims de komende dagen samenkomen om te bidden en te eten. Het leek me daarom aardig om eens te kijken naar wat er tijdens deze viering zoal op tafel komt. De culinaire ins en outs van Eid, zeg maar.

Ik schrijf bewust Eid en geen Suikerfeest. Er gaan namelijk onder Nederlandse moslims steeds meer stemmen op om die benaming – die alleen hier en in Vlaamstalig België wordt gebruikt – te vervangen door de oorspronkelijke Arabische naam: Eid al-Fitr. Suikerfeest Suikerfeest noemen is ongeveer hetzelfde als Pasen Eierfeest noemen, of Kerst Gourmetfeest. Eid al-Fitr is een religieus feest en geen vreetfestijn. Bovendien: er worden inderdaad heel veel zoetigheid gegeten, maar ook heel veel hartigs.

Dat gezegd hebbende wil ik me hier, gezien de ruimte, toch even beperken tot de zoete gerechten. Waarvan er op zichzelf ook alweer zoveel zijn dat het onmogelijk zou zijn ze allemaal op noemen. Dit wordt een rondje in vogelvlucht dus, toegespitst op een paar willekeurige landen, op het ontbijt – de eerste maaltijd op de eerste ochtend van Eid wordt gezien als de belangrijkste – en op het soort gebak dat traditiegetrouw wordt uitgedeeld aan familie, vrienden, buren en minderbedeelden.

In Somalië ontbijt men op die eerste ochtend bijvoorbeeld graag met cambaabur, gierstpannenkoekjes, met yoghurt en suiker. In Sudan doen ze dat met aseeda, een dikke, gekookte pap van tarwe of sorghum die wordt overgoten met honing. In Marokko start men de dag zoal met beghrir, luchtige pannenkoekjes. In India staat sevaiyan ki kheer, een pudding van melk en vermicelli, op het menu.

En dan het uitdeelspul. In Turkije is dat onder andere lokum (Turks fruit). In Libanon en Syrië is een koekje genaamd ma’moul populair, gevuld met dadels en noten en aromatisch smaakmakers als rozen- en oranjebloemwater. In Egypte wordt gesnoept van konofa, een machtig gebak van spaghetti-achtig deeg, overgoten met siroop en room. In Maleisië gaat men bij elkaar op bezoek met een schaal bontgekleurde, gestoomde cakejes die luisteren naar de naam luih.

Ter ere van Eid vandaag een recept voor een Turkse sinaasappel-amandelcake. Hij is zoet, maar hij is tevens meer dan dat. Net als het Suikerfeest. Hij is ook fris en smeuïg door de gepureerde sinaasappels, en de gemalen amandelen geven hem een prettige bite. Fijne Eid. En fijne zomer!