Column

Trouwpak

Marcel

Een vriend moest met spoed een trouwkostuum, ik was mee. We wandelden een kledingzaak binnen. De verkoper, een jongen met een vriendelijk gezicht en een buikje dat in een trendy maatpak was geperst, kwam op krukken aangehinkt.

„Gevallen met de fiets?”, vroeg ik, omdat ik zelf nog niet zo lang geleden over de kop was gevlogen toen ik bellend en dus met één hand aan het stuur moest uitwijken.

„Nee, ze hebben me in Amersfoort te grazen genomen”, zei de jongen. „Toen we na het hockey op een terras zaten.”

„Waarom?”, vroeg ik.

„Er was daar een jongen met een kaal hoofd die een hekel heeft aan hockeyers. Die is daar altijd. Hij vond me te lawaaierig.”

Na een korte stilte: „That’s life.”

„Ja”, zei mijn vriend die weinig tijd had en wel een trouwkostuum nodig had. „Heb je iets voor een bruiloft?”

„Niet nu meteen in uw maat”, zei de jongen. „Misschien bij onze outlet aan de overkant.”

Hij liep mee naar buiten om het pand aan te wijzen, waarbij hij dusdanig op één kruk wiebelde dat ik dacht dat hij om zou vallen. Hij kreunde zacht en zei dat er een spier gescheurd was. Ik begon aan een zin, iets over dat ik tegen zinloos geweld ben, maar hij onderbrak me om te zeggen dat we geen medelijden met hem hoefden te hebben, omdat hij ‘de kale’ ook flink te grazen had genomen. Dat we niet dachten dat we hier met een kledingverkoper te maken hadden die zichzelf zomaar een gescheurde spier liet trappen.

‘Loopt hij ook op krukken?”, vroeg ik. „Dat niet,” zei de jongen, „maar hij heeft het wel gevoeld.”

Hij begon weer over ‘de kale’, die berucht is in het Amersfoortse uitgaansleven.

„Daarom heb ik ook geen aangifte gedaan”, zei hij. „Anders krijg je dat weer. Dan kun je nooit meer naar Amersfoort, omdat ze je dan gaan zoeken. Nee, de volgende keer als ik hem zie geef ik hem een biertje en dan is mijn voorstel: zand erover. Alle twee je verlies nemen en klaar.”

„Wil de kale dat ook?”, vroeg mijn vriend.

„Weet ik niet,” zei de jongen, „die is gek.”

Daarna: „Dat zien we volgende week dan wel, dan moet ik weer naar hockey.”

We liepen naar de outlet aan de overkant van de straat. Daar hadden ze ook geen trouwpak. Dat viel tegen, maar er waren ergere dingen: volgende week weer naar het hockey in Amersfoort bijvoorbeeld.

heeft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.