Column

Dat ‘Hitteplan’ is een gemiste kans

schrijft elke vrijdag over de taal van deze week. Vandaag: Het ‘Nationaal Hitteplan’ en de ‘brede beweging’.

Lieve mensen wat leven we toch in een gaaf land – en ik zeg dit zonder enige ironie. Want waar elders ter wereld is er een overheid die zijn inwoners helpt met plannen als het warm is? Met het ‘Nationaal Hitteplan’ om precies te zijn. Een kloek document van twintig A4-tjes. Had u nog geen plannen deze week, met de hitte? Nou, kijk niet verder, want de overheid heeft ze voor u gebundeld in het Nationaal Hitteplan. Wat u vindt weet ik niet, maar ík vind het fijn dat de staat plannen voor me maakt als het te warm is om dat zelf te doen.

Wat erin staat: nou, dat je voldoende moet drinken, dat je dunne kleding moet dragen en je airco moet aanzetten, ik noem nu even het topje van de ijsberg want er staat nog veel meer nuttigs in, zoals dat je niet in de volle zon moet gaan zitten. En het werkt dus! Zat voordat het plan bestond iedereen nog met dikke winterjassen bij 33 graden warme chocolademelk te drinken, tegenwoordig zie je dat amper meer.

Het is dan ook niet zomaar een plan hè, het bestaat uit „een getrapte informatieketen”, zo las ik. Dat is een soort ketting van informatie die je om je nek kan hangen als je de deur uitgaat. Zoals vroeger, als je op de kleuterschool naar de wc moest. En er is dus flink tegenaan getrapt door allerlei „hittepartners” zoals het RIVM en de GGD’s. Het is daardoor een breedgedragen plan geworden, er zit een brede beweging achter, heel Nederland staat erachter zou je kunnen zeggen. De PvdA zou er een voorbeeld aan kunnen nemen.

Maar het kroonstuk van het hitteplan is natuurlijk dat het is „geactiveerd”. Dat we niet denken dat een stel melige ambtenaren het op een hete vrijdagmiddag in elkaar hebben geflanst toen hun collega’s buiten aan het witbier zaten. Nee, het is geactiveerd, met een rode knop, denk ik. En hop, daar schuift het plan over het hele land.

Toch heb ik ook nog wel wat minpuntjes. Zo snap ik bijvoorbeeld niet waarom het „plan” heet. Waarom geen „protocol”? Dat kan je stapsgewijs uitvoeren, een plan is meer iets wat je bedenkt maar dan toch niet doet zoals: „Ik was eigenlijk van plan om te gaan hardlopen, maar het is 38 graden.”

Verder vind ik dat er nog wel meer stakeholders bij het plan betrokken mogen worden. Ik ben bijvoorbeeld zelf niet geraadpleegd over mijn plannen voor de hitte. Zo heb ik vandaag een bruiloft, maar het hitteplan rept daar met geen woord over. Om over mijn baas nog maar te zwijgen. Die wist helemaal niet dat ik me deze week met deze temperaturen niet te veel mag inspannen. Dat kan beter.

Maar de gemiste kans van het Hitteplan is dat de adviezen zo passief zijn. Zo vind ik het zelf bijvoorbeeld heel leuk om mijn collega’s in het water te gooien en om belendende percelen inclusief bewoners nat te houden, zeker als de buren weer eens aan het barbecueën zijn. En ik mis deodorant. Deodorant mensen, zo moeilijk is het allemaal niet. En rayonhoofden!! Waarom staat daar niks over in het plan. Waarom hebben we die alleen bij koud weer?

Ik zou zeggen: lieve overheid, jullie zijn zeker op de goede weg. Maar als jullie er nog een klein tandje bij zetten, kan dit heel groot worden. En een héle brede beweging worden.

Taaltips via Twitter op @Japked