Recensie

‘Purple Rain’ dampt van speelplezier

Prince & The Revolution Alle rockopwinding met veel gierende gitaarwerk en synthfunk van toen is terug.

‘Purple Rain’, het zesde album van Prince en tevens soundtrack bij de gelijknamige film, kwam uit in 1984. De versmelting van funk, rock, soul, een wervelwind van opwindende hits, werd zijn doorbraak. De uitgebreide Purple Rain Deluxe geeft met 3 cd’s een eerste idee van wat er nog allemaal verborgen ligt in de roemruchte kluis met opnamesessies van Prince & The Revolution. Want naast de in 2015 al geremasterde versie van meesterwerk Purple Rain en een disk met edits, remixes en b-kantjes, is er de derde disk, From The Vault, met niet eerder verschenen nummers uit de kluis.

Dit is zonder meer een interessante schijf die het vuur onmiddellijk weer aanzet. Allereerst zijn er vroege, eerste versies van songs. Zoals een lange, originele opname van ‘Computer Blue’ met een gesproken deel dat leidt naar een psychedelische jamkolk. Dan, ‘Father’s Song’ met Prince solo op piano; een ode met emotionele waarde – de door zijn vader geschreven melodie zat al in de film.

Lees ook: ‘Je kon geen nee zeggen tegen Prince’, het interview met Susan Rogers die de vaste opname-technicus was van Prince en zijn “Vault” bedacht.

Opwinding

En beluister de eerste versie van ‘We Can Fuck’, een samenwerking met George Clinton die destijds als ‘We Can Funk’ belandde op het album Graffiti Bridge. Alles dampt van speelplezier.

In veel onbekende nummers voel je alle rockopwinding met gierende gitaarwerk en synthfunk van toen. Opening ‘The Dance Electric’: een buitengewoon sterk dansnummer dat Prince destijds ‘weggaf’ aan zanger André Cymone. Een rare vondst is het tikje ongrijpbare ‘Electric Intercourse’ met zijn griezelmelodietje. Bestemd voor de originele Purple Rain werd het vervangen door de aantrekkelijke smachtballade ‘The Beautiful Ones’.

Prince’ lust tot opnemen en experiment was eindeloos, in de studio, of live op het podium. Dat vrij matige nummers als ‘Velvet Kitty Cat’, ‘Love & Sex’ en ‘Katrina’s Paper Dolls’ zijn albums nooit haalden toont het perfectionisme van Prince maar weer. Eens te meer is vast te stellen wat een uitgedacht, gecomprimeerd en compleet werk Purple Rain uiteindelijk is geworden.