‘Ik heb zo hard gelachen dat het pijn doet’

Inside Hollywood

Acteur Steve Carell speelt in Despicable Me 3 zijn bekende karakter Gru. Films over de Minions moeten volgens hem puur vermaak zijn.

Animatiefilms als Pixars Finding Nemo, Finding Dory of Warner Brothers’ The Lego Movie hebben volwassen-lagen voor de ouders van de jonge bioscoopgangers. Actuele dimensies en sociale boodschappen zijn verwerkt in de avonturen van de animatiehelden. The Boss Baby? Donald Trump. Cars 3? Feminisme, diversiteit. Inside Out? Girl power en neurowetenschap.

De films met de Minions zijn anders, ook Despicable Me 3, dat 28 juni in roulatie gaat. De avonturen van de onnozele gele wezens – soms één-, soms tweeogig – zijn puur vermaak. ‘Silly’ en ‘cute’ zijn de woorden die steeds weer klinken in recensies en op Twitter: gek en schattig. „Het is niet de meeste prestigieuze franchise”, zoals de website Cinemablend schreef, „maar aan de schattigheid valt niet te tippen.” Het is een bijzin die veel beter klinkt in het Engels: „It has the cuteness factor on lockdown.

En dat is het ook het doel, zegt Steve Carell (54). „Het is gewoon fun”, vertelt hij tijdens een persontmoeting in Los Angeles. „Positieve energie. Hardop lachen, dat kan een catharsis opleveren. Het is belangrijk. Er is een plek voor, juist nu.”

Carell speelt in de nieuwe film zijn bekende karakter Gru, een kale oud-crimineel die in de eerdere films op het rechte pad terechtkwam. Maar hij speelt ook Dru, de verloren gewaande tweelingbroer, die nog één mooie, gezamenlijke misdaad met zijn broer wil plegen. Gru kan de verleiding niet weerstaan en alle mogelijke oproer volgt. Met de onverstaanbare Minions in blauwe tuinbroeken erbij, natuurlijk.

De Franse animator en regisseur Pierre Coffin en zijn Amerikaanse collega Kyle Balda regisseerden ook de vierde film met de Minions, die eerder deze maand in première ging op het filmfestival van Annecy. Coffin zelf doet de stemmen van de figuurtjes. Wat voor ‘taal’ ze spreken? „In Minions [deel 3 van de serie, een spin-off van Despicable Me, red.] leggen we uit dat ze er al eeuwen zijn”, zei Coffin tegen de website Den of Geek. „Dat ze verspreid over de wereld voor verschillende meesters werkten. Dus is het logisch dat ze allerlei talen speken.”

Het resultaat is een zangerige mengelmoes, zoals een tweejarige kan klinken. „Het gaat niet om de woorden, het gaat meer om de melodie van de samengevoegde woorden”, zei Coffin.

Carell spreekt Engels met een „algemeen Slavisch” accent als Gru (en Dru). Maar tijdens de perstournee voelt hij zich wat ongemakkelijk, vertelt hij. Niet hij maar de Minions zijn de helden, wat de acteur betreft. „Ze zijn zo menselijk, wat je ironisch zou kunnen noemen, want dit is fantasie, animatie. Maar de film is geworteld in menselijkheid.”

Dankzij de Minions heeft hij „zo hard gelachen dat het pijn doet”, en Carell noemt het een bittere noodzaak om dat nu en dan te ondergaan. „Met niets te vergelijken.”

Het Minion-woord voor ‘banaan’ is een trigger voor de slappe lach, vindt ook Carell. „Bij ons in huis wordt dat fruit veel gegeten, wat betekent dat we vrijwel dagelijks aan de Minions denken.” De Minions waren het immers die in Despicable Me 2 met een onvergetelijke uitspraak kwamen. ‘Ba-na-NAA’: vrijwel het enige verstaanbare woord dat de gele wezentjes uitkraamden. „Probeer maar eens gewoon ‘banaan’ te blijven zeggen als je de bananáá van de Minions eenmaal kent.”

Carells familieleden zijn niet de enigen die hebben gehuild van het lachen door dat ene woord – zo’n doodnormaal iets, schijnbaar opnieuw uitgevonden door Pierre Coffin. Het bijna vier minuten durende online-filmpje vol met onzintaal en The Banana Song is in verschillende versies al meer dan vijftig miljoen keer bekeken.