Messcherp beschreef Prodigy het nihilisme van straat

Albert ‘Prodigy’ Johnson 1974–2017

Weinig rappers waren zo invloedrijk als Prodigy van Mobb Deep. Technisch ijzersterk rapte hij met ingehouden agressie.

Albert ‘Prodigy’ Johnson Foto Mark Lennihan/AP

De dinsdag overleden rapper Albert ‘Prodigy’ Johnson uit Queensbridge, New York, hoort bij de absolute top van de hiphop. Weinig rappers waren zo invloedrijk als de stoïcijnse, magere jongeman die met rapgroep Mobb Deep klassieker The Infamous (1995) opnam, een van de belangrijkste hiphopalbums ooit. Op vaak meesterlijke, dreigend en duister klinkende producties met glashelder klappende snaredrums en sombere pianotonen, beschreef Prodigy direct en messcherp het nihilisme van een geharde jongere die opgroeit te midden van drugs, armoede, geweld en uitzichtloosheid. „I’m only 19 but my mind is old,” rapte hij in de onverwoestbare kraker ‘Shook Ones, Pt. II’ op een briljant bewerkte sample van Herbie Hancocks piano. „And when the things get for real, my warm heart turns cold.”

De technisch ijzersterke Prodigy rapte met ingehouden agressie, kalm en intens tegelijk, over het leven in zijn buurt: „There’s a war going on outside, no one is safe from.” Hij vertelde over het wegdrinken en wegroken van de pijn, over door de straat opgevoed worden en overeind blijven als jonge man in een snoeiharde wereld.

Prodigy bracht zijn soms schokkende beschrijvingen van grof geweld haast schouderophalend en achteloos, als iets dat nu eenmaal onderdeel was van zijn bestaan. Vrienden om hem heen verloren hun leven. Prodigy wist die pijn en zinloosheid te vangen - in zinnen die zich meteen de eerste keer dat je ze hoorde in je brein boorden.

Het debuutalbum van Mobb Deep heette Juvenile Hell. Het derde: Hell on Earth. Prodigy en vaste muzikale bondgenoot rapper/producer Havoc - met wie hij al vanaf de eerste klas op de Manhattan High School of Art & Design samenwerkte - maakten geen rap voor de radio maar voor de mensen met wie ze in Queensbridge waren opgegroeid. Onomfloerste hardcore-raps op kille, ingenieuze beats - geen druppel water bij de wijn.

De beklemmende straathoekblues op het allerhoogste niveau van Mobb Deep kreeg in de rapscene in bakermat New York – en ver daarbuiten - volop navolging. „Er is niets zo synoniem aan het geluid van hiphop in New York, als de stem van Prodigy”, tweette dj Peter Rosenberg van het New Yorkse radiostation Hot97 dinsdag terecht.

De in een muzikale familie opgegroeide Prodigy was invloedrijk in stijl, slang, mode, en op talloze andere manieren. Hij schreef in 2008 een blog waarin hij alles op een rijtje zette waarvan hij volgens zichzelf de pionier was. Maar met name het klassieke oeuvre dat hij in de jaren negentig met Havoc opbouwde, had ongekende invloed op de evolutie van het geluid van rap wereldwijd. In 2000 bracht Prodigy een succesvol solodebuut uit, H.N.I.C., en in 2008 verschenen zijn memoires, het zeer openhartige en veelbesproken My Infamous Life: The Autobiography of Mobb Deep’s Prodigy.

Prodigy worstelde al zijn leven lang met sikkelcelziekte, een ernstige vorm van erfelijke bloedarmoede, en was eerder deze week na een optreden tijdens de The Art of Rap-tour, met onder meer Ice-T, Onyx en Ghostface Killah, in een ziekenhuis in Las Vegas opgenomen vanwege aan die ziekte gerelateerde complicaties. De exacte doodsoorzaak is nog niet bekend. Hij is 42 jaar oud geworden.