Helmut Kohl

Lubbers vreesde Duitse eenwording

MARTIJN BEEKMAN/ANP

„Direct na de val van de Muur peilde Kohl ook bij mij om de mogelijkheid de grens met Polen naar het oosten te verschuiven”, schrijft Ruud Lubbers in NRC (17/6). „Ik verklaarde mij faliekant tegen en al na enkele maanden was dat verlangen van tafel en kon het tot de Duitse hereniging komen.”

Mij is nooit iets gebleken van een door Duitsland uitgesproken wens om de zogeheten Oder-Neissegrens na hereniging op te laten schuiven, wel van vrees voor een Duits verlangen hiernaar. Dat zou overigens het beste recept zijn geweest voor het frustreren van het herenigingsstreven. Wellicht heeft Lubbers het hier over zijn, naar het wil voorkomen, doorslaggevende rol bij het opruimen van een imaginair obstakel voor de hereniging? Eerder in NRC (22 aug. 1997) zei hij er dit over. „Omdat ik over de Oder-Neissegrens Kohl voor de voeten liep, is hij later (..) gaan suggereren dat ik moeilijk deed inzake de Duitse eenwording. Dat is echter klinkklare onzin.” Ik meen mij echter te herinneren dat de Nederlandse regering niet stond te juichen bij de hereniging. Onze ambassadeur in Washington liet daar in zijn contacten met de Amerikaanse autoriteiten geen misverstand over bestaan.


Voormalig ambassadeur in Mexico en de Filipijnen en plv. hoofd (1988-1990) op de Politieke afdeling van de Nederlandse ambassade in Washington. Lees een uitgebreide versie van deze brief op nrc.nl.