Column

Wie betaalt 70 procent belasting? De Stones

Het is een plaatje zoals Amsterdam dat graag in het buitenland verkoopt. Op de brug staat Vishuisje Herengracht. Fietsen schieten wortel. Enkele tientallen meters verder lokt het vertier van het Rembrandtplein. Aan de overzijde van de straat heeft het chique hotel Waldorf Astoria zijn intrek genomen in een voormalig bankgebouw.

Mensen picknicken op straat, half in de schaduw van een boom. Op de stoep van het kantoor staan een man en een vrouw te roken. De man draagt een korte broek.

Is dit ontspannen zaken doen of niet?

Mick, Keith en Charlie van The Rolling Stones hebben ‘t goed voor mekaar. Michael Jagger, Keith Richards en Charles Watts staan bij de Kamer van Koophandel ingeschreven als de bestuurders van de Stichting Administratiekantoor Herengracht A in Amsterdam. Die stichting is de eigenaar van Promogroup BV. Op zijn beurt beheert en exploiteert Promogroup de intellectuele eigendomsrechten van The Rolling Stones: van de royalties op de albums tot de portretrechten van de bandleden en het merkenrecht op het Stones-logo van de uitgestoken rode tong met volle lippen.

Promogroup deed zijn ding, was bekend in kleine kring, maar ja, de combinatie met de Stones, daar zit natuurlijk muziek in. En publiciteit. Het kantoor in Amsterdam heeft geen koperen naamplaatje, zoals enkele andere huurders in het pand op nummer 566.

Alleen bij het bellenbord staat de naam.

Denken de Stones misschien, dit is Nederland, ‘s lands wijs, ‘s lands eer? En letten ze dus op de kleintjes? In de Engelse taal is Dutch vaak synoniem met zuinigheid, schraperigheid, gierigheid. Of wil men geen aandacht trekken? Ontbreekt dat naamplaatje daarom?

Die anonimiteit is voorbij. Vorige week moest directeur Jan Favié van Promogroup onder ede bij de parlementaire ondervragingscommissie fiscale constructies tekst en uitleg geven. Dat verhoor verliep „af en toe grimmig” (NRC) en „wat geïrriteerd” (de Volkskrant). Favié verzette zich tegen het etiket ‘brievenbusfirma’, want Promogroup is een serieus bedrijf met twee commissarissen en vijf voltijdmedewerkers. Een paar dagen later stonden de SP-jongeren op de stoep met een grote blauwe envelop voor de Stones.

Maar welke belastingen worden hier ontdoken, vermeden of anderszins niet betaald? De meest recente jaarrekening van Promogroup die ik kon vinden, over 2014, is pas op 1 februari van dit jaar vastgesteld door de aandeelhouders. In 2013 toerden de Stones nog door Amerika en dat zie je terug in de omzet: 117 miljoen dollar in 2013, bijna 15 miljoen dollar het jaar erna. Omdat Promogroup de meeste zaken in dollars doet, is dat de valuta voor het opstellen van de jaarrekening. Een dollar is nu ongeveer 90 eurocent.

De omzetten van de bv zijn aanzienlijk, maar de kosten ook. Onder de streep staan bescheiden bedragen. Bescheiden ten opzichte van m’n verwachtingen van de potentie van een wereldberoemd en sterk merk. Na belastingen bleef in 2013 een nettowinst over van 1,4 miljoen dollar, in 2014 was het ‘maar’ 32.715 dollar. In 2013 hapten de belastingen 18 procent uit de brutowinst, in 2014 bijna 70 procent. Wel wat veel als je belastingen wilt vermijden of ontduiken.

Op de balans van de bv staan naast de merken en andere intellectuele eigendommen ook een portie effecten en geld op de bank. Dat geld en de beleggingen zijn samen 21 miljoen dollar waard. Daarmee oogt de bv eerder als een spaarvarken voor drie oudere ondernemers dan als een geslepen belastingtruc.

De twee rokers op de stoep gaan naar binnen. In de zon is het opeens heet. Niet heet genoeg voor een belastingparadijs.

Menno Tamminga schrijft op deze plaats elke dinsdag over ondernemingsbeleid en economie.