Euthanasie (1)

Het gaat goed met de euthanasiewet

Foto I-stock

Boudewijn Chabot uit zijn zorgen over de stijging van het aantal uitgevoerde euthanasieverzoeken bij mensen met een chronisch psychiatrische ziekte (De euthanasiegeest is uit fles, O&D, 17-18/6 juni).

Deze zorgen worden terecht geuit, maar de redenatie is zwak. Er wordt van alles bij gehaald wat er niet of nauwelijks mee te maken heeft (echtscheiding, abortus). Daarnaast legt de auteur wel een heel snel en makkelijk verband tussen het toegenomen aantal euthanasieverzoeken en de bezuinigingen op ggz. Hij komt tot de gemakzuchtige en ongefundeerde conclusie dat je op je vingers kunt natellen waartoe dit gaat leiden. Wie zegt dat het is misgegaan met de euthanasiewet?

Uit mijn ervaring als huisarts blijkt juist dat het níét is misgegaan met de wet: veel mensen in Nederland zijn nog steeds blij met deze wetgeving en de mogelijkheden die ze biedt. Jammer dat de auteur zich niet heeft beperkt tot een andere vraagstelling. Bijvoorbeeld: wat zijn de gevolgen van de bezuinigingen in de ggz voor mensen met een chronische psychiatrische ziekte? En met betrekking tot euthanasie: waarom worden nabestaanden niet betrokken bij de toetsing? Zij hebben hun geliefden zien leven, lijden en sterven en hebben daar zeker een mening over.

Laat de toetsing niet alleen over aan dokters, ethici en juristen.


huisarts