Recensie

Een beetje retro, maar wel rock én roll

Keith Richards kon John Lennon er intens mee pesten: als je je gitaar zo hoog hangt heb je misschien de rock wel, maar niet de roll. De Amerikaanse jamband The Magpie Salute heeft de rock én de roll, met gitaristen Rich Robinson en Marc Ford die hun sporen verdienden bij de meest inventieve southern rockband van de laatste dertig jaar, The Black Crowes. Robinson en Ford doen niet moeilijk over het retrokarakter van hun band waarin ook Crowes-leden Sven Pipien en Ed Harsch een rol spelen, de laatste helaas postuum. Liefde voor muziek straalt uit al hun langgerekte blues- en souljams, met het Crowes-waardige ‘Omission’ en goedgekozen covers van Delaney & Bonnie, Pink Floyd en The Faces. Leadzang is niet hun sterkste punt maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd met vlammend gitaarwerk.

Live: 10 juli, Paradiso, Amsterdam