Column

Hoe GeenStijl de PvdA helpt

Nou moeten Rutte, Buma en Pechtold echt uitkijken: GeenStijl wijdde dit weekend een prijzend topic aan links. Het hoorde bij een video van een Labour-parlementariër uit Londen die de uitgebrande flat aangreep om te pleiten voor een verzorgingsstaat die meer doet dan scholen en ziekenhuizen neerzetten, maar ook fatsoenlijke huizen bouwt voor de armsten.

De begeleidende tekst begon met een geintje over „de sterfdood” van „volgevreten Bollinger Bolsheviks”, maar daarna schreef ‘Zentgraaff’ bloedserieus: „Toch, we verliezen als maatschappij wel een hoop aan het feit dat we nu gerund worden door EU-federalistische neoliberalen die het liefst de hele maatschappij willen onderbrengen in quasi-overheden met een bestuurstop in gechauffeerde Audi’s.”

Wilders had het dit voorjaar voorspeld: „de wind draait” – hij had alleen niet verwacht dat die hem vol in het gezicht zou blazen.

Intussen zit de PvdA in de luwte en dat is voor de sociaal- democraten bijna net zo’n traktatie als wind méé.

Ik bezoek een debat over de vluchtelingencrisis, georganiseerd door de Wiardi Beckman Stichting, wetenschappelijk bureau van de PvdA. In een statig Haags grachtenpand lopen mannen binnen, met linnen schoudertasjes met een roos erop, meisjes met Bretonse truitjes aan. „Linksige types”, concludeert debatleider René Cuperus.

Zouden deze mensen het eens zijn met de bescheiden opstelling van partijleider Asscher? Dat de PvdA met negen resterende zeteltjes een paar jaar „in de woestijn” moet blijven? Welnee! De gammele formatie op het Binnenhof heeft de PvdA’ers hier zelfverzekerd gemaakt. Ja, zeggen ze zonder uitzondering als ik vraag of de partij mee moet onderhandelen. De politici van PvdA, GroenLinks en SP in het debatpanel zítten samen al te formeren.

Wie is het eens met het opstappen van Jesse Klaver van de onderhandelingstafel, vraagt Cuperus. De meeste vingers gaan omhoog. Mijn buurman fluistert: „We zijn tegen de principes van Klaver, maar vóór zijn conclusie.” De PvdA heeft de Turkijedeal gesloten om rust te brengen in Nederland, zeggen ze hier. Een buurtregisseur uit Molenwijk en een vrijwilliger uit Bezuidenhout vertellen over „een nieuw sociaal-democratisch elan” in hun wijken. Monica Sie, directeur van Instituut Clingendael, zegt: „Alleen als je intern solidair bent, kun je ook extern solidair zijn.” Asscher veegde vorige week de vloer aan met Jesse Klaver en diens „morele ondergrens” bij de vluchtelingencrisis. Hij stelde de verantwoordelijkheid van de PvdA in crisistijd tegenover de morele smetvrees van GroenLinks, solidariteit tegenover principes.

Als je zo het debat ingaat, denk ik, wil je ook regeren.

Jutta Chorus (Twitter @juttachorus) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.