Recensie

Zoete en zure kip

Een tijdje geleden schreef ik hier over rabarber en beloofde erop terug te komen. Dat komt: ik wilde u graag eens een hartig recept voor rabarber geven en daarvoor moest er eerst nog wat geoefend worden bij mij in de keuken. Zo gezegd, zo gedaan. Er gingen heel wat van die rode stengels doorheen de afgelopen weken en vandaag wil ik het lekkerste gerecht dat uit die experimenten kwam hier delen: kip met rabarber.

Ik weet het, dat klinkt buitenissig en misschien zelfs weinig aanlokkelijk. Maar zo smaakt het niet. Zelfs mijn zonen, die absoluut niet van rabarber houden – of ik er nu een taart mee bak, een compote van maak of er ijs van draai – hebben er al een paar keer van gesmuld. Mijn kip met rabarber is een soort kip met appelmoes 2.0. Minder vlak van smaak, want zuurder. En spannender door de gember en sojasaus die, samen met de rabarber, geprakt door een royale hoeveelheid boter, onder de huid van de kip worden gepropt. Die laag boter zorgt ervoor dat het vlees sappig blijft en de huid extra krokant wordt.

Een waarschuwing: dit recept is niet voor weekhartige koks. Wie geen zin heeft om z’n mouwen op te stropen en z’n handen vies te maken, kan beter een kipfiletje bakken. Het is beslist een messy job en halverwege het boterproptraject ben je al snel geneigd te denken: dit wordt niks. Maar ik beloof u: het wordt echt wat.