Column

De bekoring van de ronding

Volkswagens zien er hard en vierkant uit, vindt . De Arteon niet, die is eerder rond en wulps.

Zijn type heette bij Volkswagen voorheen Passat CC, een vierdeurs met een sappige coupélijn. Edelconfectie voor de leaseman die het middenkadertrauma afzweert met zijn burgervisie op een bruisend autoleven. De opvolger, ik noem hem toch maar zo, vaart vanaf heden onder eigen vlag als VW Arteon. Art staat vermoedelijk voor kunst, zodat wij hier een artistiek bedoelde Volkswagen zijn plek onder de zon zien opeisen.

In de brochure laat de designchef van VW de spieren komisch rollen. De accountmanager krijgt een ‘avant-garde business-class gran turismo’ in de schoot geworpen, de versmelting van gezinsnut met coupéflair, de stijlfiguur die hoofd en hart moet raken. En natuurlijk is het ontwerp de voorbode van een ‘nieuw tijdperk’ in de designevolutie van VW. Dat zeggen marketeers altijd als ze iets hebben uit te leggen.

Niettemin ziet hij er voor een VW uitzonderlijk goed uit. Toll, zijn lage sportwagenneus en de uitbuikende achterwielkasten die de wulps dalende, in de ranke C-stijl opgenomen daklijn op hun brede schouders laten rusten. Gesmeerd buigen de lichtlijnen in het verlengde van de bovenste grillespijlen zich om de led-koplampen onder de rand van de half over het front getrokken motorkap. Terwijl veel grote auto’s met hun overcomplexe vormen iets hobbezakkigs krijgen, is dit ontwerp een toonbeeld van balans. Die flair is nieuw. Alle huidige VW’s zijn met een lineaal getrokken, kreukloze luxedozen, en nu heeft men daar zomaar de bekoring van de ronding herontdekt. Stilistisch staat de Arteon dichter bij grote Franse sedans als de Renault Talisman dan bij de stramme moerstaal van het huis.

Variatie op een thema

Maar hij blijft die variatie op een thema. Een anabole Passat met vijfde deur, die niet onpraktisch toegang biedt tot een bagageruim van 563 liter, met neergeklapte achterbank duizend meer. Voor de Arteon is de wielbasis van het Passat-platform vijf centimeter opgerekt, waardoor de beenruimte achterin koninklijke vormen aannam. Je bekoopt dat voordeel met het nadeel van een enigszins beperkte hoofdruimte, hoewel een stevige volwassene zijn kop nog net vrij kan bewegen. De bank heeft overigens iets te vlakke zittingen, die ze bij de facelift een tikje mogen kantelen.

Het waarom van deze auto is dus uit te leggen. Toch vermoed ik dat VW dit kunstwerk niet op harde argumenten heeft gebouwd. Het plaatst de Arteon in de modellenhiërarchie boven de Passat die hij in esthetisch opzicht declasseert, maar in comfort noch rijgedrag voelbaar voorbijstreeft. Het is geen topmodel zoals de wegkwijnende Phaeton, die nu al ruim tien jaar tevergeefs tegen de grootste BMW’s, Audi’s en Benzen opbiedt, omdat toch niemand op een limo van een volksmerk zat te wachten. De Arteon is niet eens dramatisch duurder dan de Passat, voor een auto van zijn onbetwistbare allure zelfs tamelijk betaalbaar met een startprijs van rond 40 mille.

En afgezien van de vorm is er niets aan hem waarvoor je een Passat zou moeten laten schieten. Het tegen meerprijs digitale dashboard met het grote infotainment-touchscreen – hetzelfde. Motorenaanbod – identiek. De bekende, keurige turbo-viercilinders met een vermogensspanne van 150 tot 280 pk voor de benzinemotoren en maximaal 240 pk voor de diesels. Bij de introductie laat VW ons uiteraard alleen met de flatteuze topmodellen kennismaken, maar de van de Golf geadopteerde basis-benzinemotor met 150 pk wordt heus geen lijdensweg. Opvallend genoeg geen stom woord over alternatieve aandrijf-lijnen, al was het de plugin hybride die wel in de Passat wordt aangeboden.

Na enig zoeken vind ik de beloofde innovatieslag dan toch. De adaptieve cruise control denkt met je mee door autonoom de toegestane snelheid aan te houden. Ook als hij staat ingesteld op tachtig, schiet de VW op eigen kracht naar honderd waar dat mag. Wanneer de Arteon op navigatie koerst, remt hij zelfstandig voor bochten die hij via het gps-systeem ziet aankomen. In het donker glijden de koplampen met hun dynamische lichtbundels dan automatisch mee de hoek om.

Verder heeft de Arteon hetzelfde effect op gevoel en verstand als de Passat, die helaas zo’n irritant goede auto is dat het lastig wordt meerwaarde te creëren met een stijl die vanaf de bestuurdersstoel toch onzichtbaar blijft. Je bent haast blij met zijn enige blunder. Het opbergvak voor smartphones is onbruikbaar door een knobbel voor de usb-ingang. Nog nooit zoiets doms gezien. Dat Duitsers dit bedacht hebben! Maar ze wilden op Fransen lijken hè? Even niet dat nuchtere. Stijl! Avantgarde!