Column

Een woordenschat van 2000 briefjes

Beeld van de week

Vluchteling Hasan Fakhane leert Nederlands door briefjes met woorden op zijn muur te plakken.

Foto politie/wijkagent Singels

De 27-jarige Syrische vluchteling Hasan Fakhane behangt de muren van zijn kamer in het Haagse Ypenburg met Nederlandse woorden en zinnen:

‘Mond. Rok. Boom.’ ‘Het spek’. ‘Naïef’. ‘Intellectueel’.

Hij schrijft ze met pen op briefjes en kleurt ze dan in met viltstiften. Zo eigent hij zich onze taal toe, want in Nederland spreken we Nederlands:

‘Christendom. Jodendom’. ‘Homoseksuelen’.

‘Mijn liefde, mijn schatje’. ‘Je hebt me al eens boos gemaakt’.

Hij heeft al een woordenschat van 2000 briefjes. Ze vormen een dagboek van een ogenschijnlijk wat dromerige modelvluchteling met een Nederlandse vlag op de muur.

‘Wat zijn de vereisten voor de job?’

‘Ik ben stapelgek op jou.’

Hasan draagt een camouflagebroek op een filmpje dat Marcia Nieuwenhuis van hem maakte voor het Algemeen Dagblad. Hij heeft een baard. Ze vraagt hem waarom hij is gevlucht. Hij praat zacht.

‘Omdat er in Syrië, er is oorlog, overal.’ De politie stond ’s nachts voor de deur.

Het boomroosvis van een smoorverliefde

Hij houdt ook van bloemschikken, zegt hij. Hij somt op: ‘orchidee, tulp, rozen, gerbera, chrysanten, anthurium, lelies, de witte casablanca…’ En hij wil trouwen met het Nederlands.

Zijn briefjes zijn het boomroosvis van een smoorverliefde. Je kunt er gedichtjes van maken over z’n dromen en ook trauma’s:

‘Bruine ogen. Popconcerten. Donker haar.’

‘Waar is je paspoort? Wie klopt op de deur?’

Maar Hasan arceert alle woorden in hetzelfde roze en geel en oranje. De pasteltinten doen bijna pijn, zo zoet. Hij oefent woordjes als voor een vakantieliefde: Te quiero. Of beter gezegd, zoals in het liedje van Kenny B: praat Nederlands met me.

Zo zien we ze graag. Toch ben ik bang dat hij blauwtjes lopen zal.

Een wijkagent, Eric de Jongh, maakte deze foto. Hij was naar het appartementencomplex gekomen vanwege een melding van geluidsoverlast. Hij twitterde: ‘De man is heel hard aan het leren om het Nederlands onder de knie te krijgen. #respect”

Respect ook voor de wijkagent. Hij durfde goed nieuws te twitteren vanuit een wijk waar niet iedereen daar, zacht gezegd, op zat te wachten. Ik was er dit najaar eventjes, bij dat nieuwe huizenblokje voor statushouders, acht man per woning. Ze woonden er toen nog niet, maar er waren alvast protesten geweest van een groepje omwonenden. Boze buurtbewoners bekladden de Facebook-pagina van de wijk, in modern Nederlands. ‘Nou, ik hak ze in tienen geloof me!’ las ik. En ‘Bom derop stelletje STAATSMEGOLEN!’

Het bekende verhaal. Een klein groepje was het. Wat waren hun zorgen? Dat de statushouders hun kinderen voortdurend zouden verkrachten.

Feelgoodhit

Bleek mee te vallen, concludeerde het AD eerder deze maand. De jonge mannen gedroegen zich doorgaans wellevend en rustig, aldus de enige echte belanghebbenden, de overburen.

De tweet van de wijkagent werd gelukkig een feelgoodhit. Maar hij kreeg ook weer reacties als: ‘Heb er mijn buik vol van! Beter meer tijd maken voor eigen volk simpel bv WERK. Ik spreek al Nederlands.’ Dat is het punt: al zou Hasan het Groot Dictee winnen, dan nog blijft er altijd een groepje zeiken. En die kleine groep is in Nederland heel invloedrijk geweest.

Een ruime meerderheid van de Nederlanders wil minder, minder vluchtelingen, zo bleek in 2015 uit een enquête van de Volkskrant. Maar het blijkt ook gewoon uit de laatste verkiezingsuitslag. Van de grotere partijen was er één die de grenzen heel duidelijk open wilde houden. GroenLinks kreeg maar 10 procent, zoiets. Dat de formatie deze week klapte op de vluchtelingenkwestie is niet omdat de Nederlanders het daar zo over oneens zijn. Integendeel.

De meeste Nederlanders vinden deze specifieke Hasan vast heel lief. En jeetje zeg, al die woordjes. Knap zeg. Houden we van, autodidacten, scheelt ons trouwens ook tijd. Maar nog liever hadden we jou hier niet gehad, eerlijk is eerlijk. Anders hadden we wel op wat anders gestemd.

Ik zie ‘hardwerkend’ op een van de briefjes. Van wie leer je toch die woorden waar je mee thuis komt? Ik ben bang, Hasan, dat je er nog veel meer moet leren, nog veel meer zult moeten arceren met roze en geel, tot je het verband begrijpt: ‘Testeronbommen’, ‘Oprotten’, ‘invechten’, ‘Normaal doen’.