Cultuur

Interview

Interview

Foto Khalid Amakran

‘Ik ga niet meer zomaar met dames mee’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Oualid Oussar (17).

Roze Vans

„Je bent Marokkaans, je groeit op in de Schilderswijk. Als je dan roze Vans gaat dragen en je haar rood verft is het gelijk game over, weet je wel. De Marokkaanse cultuur is: lekker naar de eigen familie, theetje drinken, koekjes op tafel. Mij deed dat he-le-maal niets. Ik wilde gewoon buiten zijn. Muziek maken. Ik zit nu bij een muziekgroep, ASM. AGGA Street Music. Ik zing en rap. Ik heb regelmatig een show. Vorig weekend vier.”

Hockeykindjes

„Ik heb drie jaar gymnasium gedaan. Toen kwam mijn interesse in muziek en helaas ook in blowen. Door overmatig blowen ben ik eerst gezakt van 3 gymnasium naar 3 atheneum. Toen moest ik naar een andere school. Ik voelde me onrechtvaardig behandeld omdat ik goede cijfers haalde. Maar ik was wel echt een kutkind. Mijn nieuwe school was heel bekakt, ik paste er compleet niet in. Hockeykindjes. Ik was de enige Marokkaanse jongen, voor hen was het alsof er een spook rondliep. Ik kreeg wel een soort van bewondering. Ze konden ermee leven. Ik niet. Ik ging weer spijbelen. Uiteindelijk heb ik ook drie maanden jeugddetentie gekregen voor identiteitsfraude.”

Khalid Amakran - Jong - Oualid
Khalid Amakran - Jong - Oualid
Khalid Amakran - Jong - Oualid
Foto’s Khalid Amakran

Hotels zijn de grootste killers

„Toen ik net begon in de muziek had ik een soort grootheidswaan. Veel drank, seks. Slecht kunnen omgaan met geld. Als ik 1.500 euro krijg, ben ik de eerste die in de stad voor 900 euro kleding gaat kopen. Flessen. Hotels. Hotels zijn de grootste killers. Ik ben er nu achter dat dat niet goed is voor mijn ontwikkeling. Ik ga niet meer zomaar met dames mee of backstage mezelf kapot zuipen. Ik doe een set en ga naar huis. Het komt ook door vrienden die ik nu heb. Ik moet echt te horen krijgen: jij bent echt jong. Niet nu dit doen waar je later spijt van krijgt. Rappen is totaal niet stabiel. Ik voel me veilig wetend van: ik kan ook een normale baan vinden. Daarom strijd ik om toch havo te doen.”

Mijn eigen weggetje

„Ik blow nog steeds veel. Ik ben meer true to mezelf als ik geblowd heb. Ik wil geen muziek maken zonder te blowen. Als ik nuchter ben, kom ik heel geforceerd over. Dan denk ik: ik moet doen wat het publiek wil horen. Het klinkt misschien narcistisch, maar ik denk wel dat ik mijn eigen weggetje heb gevonden. Je kan mij niet toevoegen aan een genre. Wat ik maak is mijn muziek. Ik ben op het punt dat ik een bepaald iemand ben met een bepaald aanzien. Ik hoef niet meer bij mensen te horen. Mensen horen bij mij.”

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. pubers@nrc.nl.