Kruijswijk zoekt troost voor zijn mislukte Giro

Ronde van Zwitserland

De Amerikaan Larry Warbasse won de eerste bergrit. Steven Kruijswijk werd derde en klom naar de tweede plaats in het algemeen klassement.

Volle bak ging Steven Kruijswijk de sprint aan voor de tweede plaats, op de top van de zware slotklim naar Villars-sur-Ollon. Derde, maar toch. Vier bonificatieseconden gepakt en opgeklommen naar de tweede plaats in het algemeen klassement, op slechts vijftien tellen van de nieuwe leider Damiano Caruso. Met het ultieme sprintje woensdagmiddag op 1.300 meter hoogte verraadde Kruijswijk direct zijn bedoelingen voor de rest van deze week. De kopman van Lotto-Jumbo wil de Ronde van Zwitserland winnen. Al was het maar als troost voor een mislukte Giro.

De grote ronderenners ontbreken dit jaar in de achtdaagse rittenkoers door Zwitserland, met veel bergen en zondag een slottijdrit in Schaffhausen. De meeste favorieten voor de Tour de France – zoals Chris Froome, Alberto Contador en Richie Porte – draaiden afgelopen week warm in het Franse Critérium du Dauphiné. In Zwitserland waren alle ogen vooraf gericht op Giro-winnaar Tom Dumoulin, die woensdag in de eerste bergrit op de slotklim echter snel moest lossen en op grote achterstand binnenkwam in gezelschap van ploeggenoot Ramon Sinkeldam. Dumoulin is kansloos voor de eindzege, Kruijswijk zeker niet.

De 30-jarige klimmer uit Nuenen maakte bergop indruk in een select groepje favorieten, dat voor een slagveld zorgde op de 10,2 kilometer lange slotklim met een gemiddelde stijging van 7,9 procent. Koploper Larry Warbasse, overgebleven uit een vroege kopgroep met ook de Nederlanders Nick van der Lijke en Lars Boom, werd net niet meer achterhaald. Hevig ontroerd behaalde de 27-jarige Amerikaan zijn allereerste profzege, de eerste winst ooit ook voor zijn ploeg Aqua Blue Sport. Achter Warbasse sprintte de Italiaan Caruso naar de tweede plaats en de gele leiderstrui. Maar Kruijswijk toonde met makkelijke tempoversnellingen dat zijn vorm nog uitstekend is.

Met hoge verwachtingen begon hij vorige maand aan de Giro, die hij in 2016 leek te gaan winnen tot hij twee dagen voor het eind ten val kwam en duikelde naar de vierde plaats. Het leverde hem een ‘dik’ contract op en meer verantwoordelijkheid als kopman van zijn ploeg. Maar in de aanloop naar deze Giro kende hij tegenslag, een val in de Ronde van Yorkshire. Hij viel opnieuw in de eerste Giroweek op weg naar de Etna. Pas in de loodzware derde week kwam hij ouderwets op stoom en steeg hij naar de achtste plaats. Tot hij twee dagen voor het einde van de Giro last kreeg van buikkrampen. Kruijswijk moest opgeven en toezien dat niet hij maar Dumoulin de eerste Nederlandse Girowinnaar werd.

Knap staaltje veerkracht zoals hij vooraan terugkeerde in de vierde rit van de Ronde van Zwitserland. In 2011, toen hij doorbrak met een achtste plaats in de Giro, eindigde Kruijswijk al eens als derde in Zwitserland met een etappezege als fraaie bonus. Nu gaat hij opnieuw op jacht naar punten voor zichzelf en zijn ploeg. Hennie Kuiper was in 1976 de enige Nederlander die de Zwitserse ronde wist te winnen. Kruijswijk kan hem wellicht opvolgen.