Recensie

Damian Marley schakelt tussen loom en opruiend

Pop

Damian Marley hoeft maar een evergreen van zijn vader in te zetten, of Paard van Troje in Den Haag begint haast religieus mee te zingen. Gelukkig varieert hij op de platgespeelde thema’s.

Damian 'Jr Gong' Marley tijdens een optreden op het Eurockeennes Festival in Frankrijk in 2015. Foto Hugo Marie/EPA

Het optreden van ‘Zoon van Bob’ Damian ‘Jr. Gong’ Marley (38) in Paard van Troje in Den Haag begint dinsdag met instrumentale versies van Bobs ‘Sun is Shining’ en Damians eigen, strijdbare ‘Confrontation’, met een marcherende beat en zijn vocalisten in een militante pose. Dan komt de Zoon zelf het podium op, en ratelt hij zijn tekst in ‘Make It Bun Dem’ vol kracht over het ontploffende riddim van zijn band. Bam. Energieniveau +100.

Damian hoeft, net als andere Zoons van Bob, maar een evergreen van zijn vader in te zetten, of de uitverkochte zaal begint haast religieus mee te zingen. Maar Damian varieert op de platgespeelde thema’s, door er zijn eigen, geactualiseerde versies van te maken; door snel te toasten – een vorm van ritmisch praten – op korte breaks; door zijn koortje dat in bijvoorbeeld ‘Could You Be Loved’ met te gekke melodieuze variaties komt.

Een avond Damian Marley schakelt zo steeds tussen generaties en stijlen, tussen loom en opruiend, tussen klassiek en modern. Nummers als ‘Dispear’ en ‘Land of Promise’, die hij met rapper Nas opnam, vertolkt hij nu als zijn eigen, rap-loze repertoire. Prachtig hoogtepunt is het langzaam, krachtig gezongen ‘Patience’.

Damian Marley zingt, toast en flowt subliem en beheerst op zeer uiteenlopende beats; van opzwepende vuistpompdancehall en poppy tot gloedvolle roots en moderne klassieker ‘Welcome To Jamrock’. Hij doet opvallend weinig van zijn nieuwe album Stony Hill, dat toch 21 juli moet uitkomen. Bij een uitvoering van recente single ‘Medication’ klinkt hij in de refreinen hard en schel, alsof hij er zelf nog aan moet wennen.