Column

Haal jij op kantoor wel ‘het beste uit jezelf’?

Het klinkt als een nobel streven maar Japke-d Bouma weet: als het beste eenmaal uit jezelf is, dan ben je het kwijt.

Soms krijg ik wel eens de indruk dat mijn lichaam een soort goudmijn vol kostbaarheden is die er allemaal zo snel mogelijk moeten worden uitgehaald. Ik lees tenminste vaak dat ik ‘het beste uit mezelf moet halen’, en er zijn allemaal managementblogs met tips hoe je dat het beste kunt doen. Ik word daar altijd heel nerveus van.

Want we weten natuurlijk allemaal hoe het afgelopen is met Oost-Groningen en ik noem hier ook een Nigeria. Daar zijn ze ook jaren bezig geweest om het beste eruit te halen. Maar ik krijg de indruk dat alleen de multinationals daar beter van geworden zijn.

Ik denk dat je beter het slechtste uit jezelf kunt halen dan het beste, want dan hou je alleen het goede over

Zo is het natuurlijk ook op kantoor met ‘het beste uit jezelf halen’: zelf heb je er weinig aan. Vooral de mensen die je heel graag willen helpen met het beste uit jezelf halen vertrouw ik voor geen meter. Als ik het een managementcoach hoor zeggen denk ik altijd meteen dat ik een paar uur later zwetend wakker word en dan allebei mijn nieren mis.

Want ja. Als het beste uit jezelf is, dan ben je het kwijt hè. Er is hooguit nog iets over, iets wat je er nog niet uit hebt gehaald. Maar op een gegeven moment is het op, en komt het nooit meer terug. Het is ook best pijnlijk, het beste uit jezelf halen. Ik heb het zelf weleens gedaan met iets wat negen maanden in me gegroeid was. Dat was geen pretje, kan ik jullie vertellen.

Op zich is er natuurlijk niks mis met bedenken wat het beste is, dat je in jezelf hebt. Bij mij is dat mijn liefde voor rare mensen en mijn vergevingsgezindheid waardoor ik het uren naast een hummende collega vol kan houden zonder te ontploffen.

Maar juist die dingen hou ik liever ín me, dan ze eruit te halen. Want anders blijft alleen mijn sarcasme over, mijn onvolwassenheid en mijn slappe lach die altijd opborrelt als ik een scrum master zie stand-uppen.

Sterker nog, ik denk dat je beter het slechtste uit jezelf kunt halen dan het beste, want dan hou je alleen het goede over. Ik dacht ook nog: wat als het beste dat je in je hebt heel slecht is? En als je alleen maar het beste uit jezelf haalt, blijf je dan niet in hetzelfde kunstje hangen en vernieuw je dan wel genoeg? Maar daar hoor je de managementcoaches nooit over.

Ik weet ook niet wie ik het beste zou moeten geven, op mijn werk. Hoeveel krijgt de klant, hoeveel krijgen mijn collega’s en hoeveel krijgt mijn baas? Dat lijkt me nog best lastig te bepalen. Voor je het weet heeft iedereen er weer ruzie over. En is er dan nog wel iets over voor thuis, als je op kantoor het beste uit jezelf hebt gehaald? Of ben je dan helemaal leeg als de kinderen willen dat je voorleest, als je nog een potje moet squashen of überhaupt voor het weekend?

Wat natuurlijk wél kan, is het beste erin stoppen. Verse mango’s, avocadosalade en dubbele espresso’s met slagroom, ik noem maar wat. Dat komt er ook vanzelf weer uit. Maar het beste ín jezelf? Dat zou ik lekker laten zitten. En het slechtste ook trouwens, het hele pakket. Het is wat jou jou maakt. En daarvan kun je nooit genoeg hebben.

En houden.

Meer #kantoorclichés op Twitter via @Japked