Opgroeien in de schaduw van genocide

Drie portretten van jongvolwassenen in Rwanda

Screenshot uit video van The Washington Post

Twee keer probeerde de moeder van Angel haar te vermoorden. Nu, ruim tien jaar later, heeft ze van haar dochter leren houden. Angel is een van de baby’s die voortkwam uit de massaverkrachtingen in Rwanda in 1994. Een generatie die in een schaduw leeft, met een identiteit die geen ouder zijn kind toewenst.

In een aangrijpend verhaal van The Washington Post worden zowel Angel als leeftijdsgenoten Albert en Ntara uitgelicht. Allen dromen over de toekomst.

Liefde en woede

De moeder van Angel (22) ging in therapie om van haar dochter te leren houden. Dat resulteerde in dagen vol liefde en woede. Nu wonen ze samen en maakt Angel plannen voor haar toekomst nu ze de middelbare school heeft afgerond.

De 21-jarige Albert groeide op in een weeshuis. Zijn moeder werd jarenlang als seksslaaf gehouden door de Hutu-buurman. Hij droomt van een carrière in de politiek, nadat hij dankzij subsidies van het weeshuis naar een van de beste scholen van het land kon. De volgende stap is een inschrijving op een Amerikaanse universiteit.

En Ntare, die stage loopt bij een bouwbedrijf, maar zich eigenlijk meer een artiest voelt. Zijn vader was een Hutu-militant en zijn moeders familie accepteert hem daarom niet. Als kind veranderde hij toen hem werd verteld waar hij vandaan kwam. Hij werd rustiger en behulpzamer naar zijn moeder. In november maakt Ntare zijn examens. Hij hoopt dat zijn autobiografische muziek ooit op de radio te horen zal zijn.

Genocide

Zeker 250.000 vrouwen werden verkracht tijdens de ruim honderd dagen durende genocide waarbij 800.00 Tutsi’s omkwamen. Veel van de kinderen die hieruit voortkwamen leven in armoede. Ze zijn vaker slachtoffer van huiselijk geweld en hebben vaker hiv dan leeftijdsgenoten.

Bekijk de video voor het verhaal van Angel en lees de portretten op de website van The Washington Post. Waarschuwing: de video kan schokkende beelden bevatten.