Recensie

Malinese blues met funk en Iggy Pop

Sommige bandjes hebben het geluk om tegen de juiste mensen aan te lopen. Dat was zo met de Malinese jongens van Songhoy Blues, die voor het geweld in het noorden van hun land naar hoofdstad Bamako waren gevlucht. Ze kwamen daar in contact met producers van Damon Albarns project Africa Express en niet veel later namen ze hun eerste album op. Opvolger Résistance bewijst dat het meer dan geluk was. Songhoy Blues is je typische, lekkere bandje dat je steeds opnieuw wilt horen. Inmiddels zijn ze geland bij het blueslabel Fat Possum uit Mississippi, maar de blues is hen veel te nauw. Het nummer ‘Bamako’ is gebaseerd op een funkgroove, er klinkt Britse grime op ‘Mali Nord’ en Iggy Pop laat van zich horen op ‘Sahara’. Songhoy Blues heeft een manier gevonden om de traditionele gitaarblues van hun voorbeeld Ali Farka Touré te integreren in uiteenlopende stijlen. Op Lowlands deze zomer mogen ze laten horen hoe dat live klinkt.