Niet langer zwabbert ze over de baan

FBK Games

Sifan Hassan vertrok naar de Verenigde Staten en heeft een andere, omstreden trainer. De nieuwe stap heeft haar zichtbaar goed gedaan.

Sifan Hassan in Hengelo op weg naar de zege op de 1.500 meter. Foto Eric Brinkhorst

Nu de kritiek is verstomd, resteert de waardering voor de prestaties van Sifan Hassan dit seizoen. Die omstreden Amerikaanse coach, Alberto Salazar, naar wie ze eind vorig jaar is verkast, heeft de geboren Ethiopische in minder dan een jaar tot een stilistische atlete geboetseerd. En zonder doping, weet haar manager Jos Hermens vrijwel zeker.

Natuurlijk geeft Hermens geen honderd procent garantie, maar hij meent Hassan dermate goed te kennen dat hij haar vrijwel zeker schoon wenst te verklaren. En al die dopingverhalen over Salazar dan? Onzin? Hermens kan het niet met harde feiten staven, maar de oud-atleet denkt dat er vooral Amerikaanse politieke spelletjes achter de beschuldiging schuilgaan. Grimmig: „Komt The New York Times met een verhaal over doping, dan voelt de Amerikaanse dopingautoriteit Usada zich verplicht onderzoek te doen. Omdat het verhaal door een serieuze krant is geschreven. Ik ken Salazar al dertig jaar, heb hem eergisteren nog aan de telefoon gehad. ‘Jos, als ik iets fout heb gedaan, stop ik ermee, dan ga ik iets anders doen’, zegt-ie steeds.”

De moraal van zijn verhaal: Hassan in verband brengen met doping is onzin. Waarmee Hermens niet tegenspreekt dat Salazar de grenzen opzoekt, daar is hij wel de coach naar. Maar middelen die niet op de dopinglijst staan, mogen gebruikt worden, zo simpel is het. De manager: „Ik heb jarenlang geroepen dat het schildklierhormoon thyroid verboden moet worden, maar niemand luistert. Dan ben ik er klaar mee. Als Salazar zijn atleten inderdaad het aminozuur L-carnitine heeft toegediend, zoals de beschuldigingen aan zijn adres luidden, ben ik daar niet blij mee, maar toediening onder de 50 mililiter is toegestaan.”

Hoe het ook zij, voor Hassan heeft de wisseling van coach en haar verhuizing naar de Amerikaanse westkust goed uitgepakt. Er staat een herboren loopster op de baan, een atlete die niet langer zwabbert met armen en benen, maar gestroomlijnd rent. Salazar ontdekte dat er vijftien procent krachtsverschil zat in haar benen, een marge die ze met haar houding compenseerde. Dat leidde tot een verschil van twaalf centimeter in paslengte, een euvel dat met krachttraining is verholpen, waarna Salazar haar loophouding bijschaafde. Hassan loopt sindsdien aanzienlijk aerodynamischer. Nog niet helemaal zoals het zou moeten, maar dat is een kwestie van tijd.

Salazar is dusdanig gecharmeerd van Hassan, dat hij de atlete niet alleen – tot Hermens verrassing – een plaats in zijn Nike Oregan Project gunde, maar zich ook hoogstpersoonlijk met haar bemoeit. Salazar schrijft haar schema’s, iets dat hij niet voor al zijn atleten doet. De enige andere 1.500-meterloopster in zijn team, de Amerikaanse Shannon Rowbury, wordt door Salazars assistent Pete Julian getraind. Maar Salazar ziet de potentie van Hassan, die in Nederland is ontdekt en gevormd door Honoré Hoedt.

Slapen tussen de trainingen

Volgens Sander Ogink, die Hassan namens Hermens’ managersbureau begeleidt, geeft de verhuizing naar Oregan haar vooral rust. Waar ze in Nederland veel tijd kwijt was aan sponsor- en mediaverplichtingen of fotoshoots, geniet ze in de Verenigde Staten van de sereniteit. Hassan woont in een eigen appartement op loopafstand van de trainingsbaan en heeft zelfs de gemoedstoestand gevonden om tussen de trainingen door te slapen, iets dat haar in Nederland om een of andere reden niet lukte. Ze krijgt de rust die ze nodig heeft, want de trainingsintensiteit is danig opgevoerd, vooral qua snelheid en kracht.

Een ander opvallende wijziging is Hassans koerstactiek. Waar ze voorheen achteraan begon en vanuit die positie als een luipaard toesloeg, heeft ze die strijdwijze drastisch aangepast en loopt ze vanaf de start voorin. Op uitdrukkelijk gezag van Salazar, zei Hassan in Hengelo na haar race bij de FBK Games, waar ze op negentiende van een seconde verbetering van haar Nederlands record van 3.56.05 op de 1.500 meter miste. Ze finishte in 3.56,14, na de eerste 800 meter op gang te zijn gebracht door de Britse haas Jenny Meadows.

Vanaf de start koost Hassan het spoor van Meadows, waarna ze de laatste 700 meter zonder tegenstand moest volbrengen. Het gemiste record werd gecompenseerd met de snelste seizoenstijd en de bevestiging dat ze op schema ligt voor de WK van begin augustus in Londen. Want daar moet Hassan, zo is de planning, een medaille winnen. Bij voorkeur goud op de 1.500 meter.