“En marche alors”: Frankrijk kiest nieuw parlement

Frankrijk kiest vandaag, in een eerste ronde, een nieuw parlement. Macrons beweging staat er goed voor. Maar hij krijgt ook veel kritiek.

De Franse president Emmanuel Macron en zijn vrouw Brigitte Macron in het stembureau in Le Touquet, in het noorden van Frankrijk. AP

Net als de 43-jarige Antoine nietsvermoedend het stembureau in basisschool Jean Jaurès inloopt, komt de bekende politicus Jean-Christophe Cambadélis naar buiten.

Cambadélis, omringd door streng kijkende mannen in pak, is eerste secretaris van de Parti Socialiste. Hij is sinds 1988 lid van de Assemblée Nationale, het grootste deel van de tijd namens het zestiende kiesdistrict, hier in het noorden van Parijs. Op de ochtend van de eerste ronde van de Franse parlementsverkiezingen maakt hij een rondje langs de stembureaus in zijn district.

“Goedemorgen meneer”, groet de partijbaas ietwat nors. Antoine – kaki broek, roze polo – kan nog net zeggen dat hij voor hem gestemd heeft.

Hij is een van de weinigen. Cambadélis (65) had de laatste jaren onder het presidentschap van François Hollande de ondankbare taak om de PS bij elkaar te houden. Maar de keus voor Benoît Hamon als presidentskandidaat verscheurde de partij en hielp mede de sociaal-liberaal Emmanuel Macron in het zadel als president.

Zoals zoveel socialisten lijkt ook Cambadélis, ondanks de steun van Antoine, grote moeite te hebben om zijn zetel te behouden. Hij komt uit tegenover Macrons nieuwbenoemde staatssecretaris voor digitale zaken, Mounir Mahjoubi (33). En omdat in dit deel van Parijs ook La France Insoumise van Jean-Luc Mélenchon (hardlinks) hoge ogen gooit, is de kans aanzienlijk dat ‘Camba’ de tweede ronde niet eens bereikt.

“Die Mahjoubi heb ik hier nooit gezien”, zegt Antoine, wijzend naar het affiche van Macrons La République en Marche (LREM) op de aanplakborden voor het stembureau. “Hij is een product van de machine van Macron, geen volksvertegenwoordiger.” Dat Cambadelis al zo lang in het parlement zit, kan hem niet deren.

“Politieke vernieuwing is goed, ervaring is nog beter. Cambadelis weet wat hier speelt.”

Maar als de peilingen niet bedriegen, dan zal de Assemblée Nationale er na de verkiezingen van 11 en 18 juni radicaal anders uitzien. Volgens Ipsos zou Macrons LREM in de eerste ronde landelijk zo’n 31 procent van de stemmen kunnen halen, enigszins afhankelijk van de opkomst. Die was om 12 uur zondagmiddag relatief laag: 19,2 procent (tegenover 21,1 procent in 2012).

Hervormingsagenda

Voor de tweede ronde wordt een verpletterende meerderheid voor LREM voorspeld: zo’n 400 van de totaal 577 kiesdistricten van Frankrijk zouden in handen kunnen komen van de partij van de nieuwe president. Daarmee kan hij, samen met premier Edouard Philippe, zijn hervormingsagenda zonder al te veel problemen uitvoeren.

En dat is precies wat David Frank Allen (60) hoopt te voorkomen. Deze stevig bebaarde Frans-Engelse klinisch psycholoog heeft net gestemd en maakt geen geheim van zijn keus: Mélenchons La France Insoumise.

“Ik heb gestemd om vijf jaar slavernij tegen te houden. Macron gaat dit land als een bedrijf runnen. We hebben in Engeland gezien waar dat toe leidt: Orwell soft.”

Zijn vrouw:

“Macron wil ons sociale model afbreken. Hij heeft geen oog voor publieke diensten. Dat nooit.”

Wie wél op de partij van Macron stemt is de 29-jarige Nathalie (“geen achternaam, ik ben ambtenaar”).

“Bij de presidentsverkiezingen stemde ik nog PS, maar nu Macron president is geworden moeten we hem ook een meerderheid gunnen. Ons land zit al zo lang vast, een beetje beweging kan geen kwaad. En marche, alors.”