Strenggelovige voor wie geen taboes bestonden

Foto AP

Een zeer veeleisende man. Maar ook een gedreven man met tomeloze inzet voor zelfbeschikkingsrecht voor meisjes en vrouwen en een pleitbezorger voor de jeugd. Zo herdenken medewerkers van UNFPA, het Bevolkingsfonds van de Verenigde Naties, hun zondagavond in New York plotseling overleden topman Babatunde Osotimehin. Osotimehin, eind 2010 gekozen tot directeur van UNFPA en vier jaar later herbenoemd, is 68 jaar geworden. „De wereld heeft in hem een groot kampioen verloren van gezondheid en welzijn voor iedereen”, reageerde VN-secretaris-generaal António Guterres.

Osotimehin kwam uit Nigeria, het volkrijkste land van Afrika waar christenen en moslims samenleven. Alleen al die achtergrond verschafte hem de bagage om zich op mondiaal niveau met gezag en inlevingsvermogen te kunnen uitspreken over in veel landen uiterst gevoelige onderwerpen als geboortebeperking, vrouwenemancipatie en mensenrechten. Osotimehin studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Ibadan, waar hij later ook hoogleraar werd, en promoveerde in Birmingham. Tussen 2002 en 2007 leidde hij met succes de strijd tegen HIV/AIDS in zijn vaderland. In 2008 coördineerde hij de bestrijding van polio – door lokale gemeenschappen actief te betrekken bij het opstellen van inentingscampagnes. Eind 2008 werd hij minister van Gezondheid.

In 2015 noemde Osotimehin vier levenslessen die bepalend zijn voor succes. „Wat je ook overkomt, werk hard”, zei hij. „Bouw een netwerk op, een sociaal netwerk, een professioneel netwerk, want je hebt altijd mensen nodig.” En: „Wees altijd aardig voor anderen.” De vierde les: „Aanbid God, want jouw lot is in de handen van God.” Afgelopen zondag was hij nog naar de kerk geweest.

Voor sommige strenggelovigen zijn het gebruik van voorbehoedsmiddelen en seksuele zelfbeschikking van vrouwen onbespreekbaar – maar niet voor Osotimehin. In maart op de conferentie ‘She Decides’ in Brussel – in reactie op terugtrekking van Amerikaanse subsidies – onderstreepte hij nogmaals de cruciale rol van vrouwen. „Gezinsplanning is misschien wel de belangrijkste ingreep waarmee je een gemeenschap kunt confronteren, want dan maak je vrouwen mondig. En als je de vrouw bevrijdt, wanneer ze eigen keuzes kan maken over haar leven, ben je in feite bezig haar kinderen mondiger te maken, haar gezin en iedereen.”