Opinie

Trump kan hier krachtiger uitkomen

Als een speciaal aanklager onbeperkte bevoegdheden krijgt, vindt hij altijd wel wat, schrijft . Maar waarschijnlijk niet het sinistere waar Democraten zo op hopen.

Donald Trump. Foto EPA / Michael Reynolds

Het onderzoek naar de contacten met Russen, en de verklaring van oud-FBI-directeur James Comey, lijken me een zegen voor president Trump. Tot nu toe zijn de beschuldigingen niet erger dan dat Paul Manafort en Michael Flynn actief contact hebben gezocht met invloedrijke Russen. Samenspanning (‘collusion’) wordt gesuggereerd maar niet bewezen. Wat hadden Flynn en Manafort en misschien ook schoonzoon Jared Kushner dan precies willen bereiken? Dat de Russen de campagne van Clinton zouden ondermijnen? Maar dat wilde Poetin zelf toch ook al doen?

Flynn en Manafort zouden ook geld hebben verdiend aan transacties in Rusland. Misschien hebben ze in ruil daarvoor beloofd dat ze, eenmaal aan de macht, de sancties zouden verzachten. Indien bewezen is dat erg. Maar twee van de drie heren zijn inmiddels ontslagen dus niet meer in een positie om misbruik te maken van een vertrouwenspositie.

Misschien waren ze niet alleen op bezoek om geld te verdienen, maar ook omdat ze traditionele kanalen niet vertrouwden. Begrijpelijk op twee manieren. Het is niet zo gek dat je al voor de verkiezingsdag begint te bouwen aan goede relaties met belangrijke landen. En het is extra begrijpelijk omdat de Trumpianen vochten tegen het establishment. Niemand in het Congres of de ministeries wilde iets te maken hebben met deze straatvechter. De Republikeinen die zich met hem allieerden deden dat uit kansberekening, weinigen omdat ze verwantschap voelden.

Geen wonder dat je als buitenstaander niet veel zin hebt om de traditionele communicatiekanalen, de diplomaten van het State Department, te gebruiken. Begrijpelijk dat je vast eigen lijntjes uitzet. Dat Trump aan Comey vroeg om het onderzoek naar Flynn te staken, is onbehoorlijk maar ja – politiek is een machtsspel. Je kunt het altijd proberen. Nog steeds geen ‘impeachable offense.’ Dat Comey dat onderging als intimidatie, moet hij maar met zijn psychiater bespreken. Zijn gevoelsleven is constitutioneel niet relevant.

Het fikkie aanblazen

Het is altijd mogelijk dat de Amerikaanse pers meer weet. Er kan een goede reden zijn waarom zij zich zo verkneukelt over het onderzoek door speciaal aanklager Robert Mueller. Als die erin slaagt om de belastingaangiftes van Trump te verkrijgen – tja, dan zou er wel eens wat kunnen gebeuren. Maar het is net zo goed mogelijk dat Democratische politici en hun vele vrienden in de pers het fikkie aanblazen. Zo’n onderzoek ondermijnt het werk van de president, toch?

Dat valt nog maar te bezien. In 1993 werd Robert Fiske benoemd om de zelfmoord van Vince Foster, een trouwe vazal van Bill en Hillary Clinton, te onderzoeken. Hij werd al snel opgevolgd door Ken Starr. Die ging drie jaar graven. Niet alleen naar het Whitewater-schandaal, ook naar het ontslag van werknemers van het reisbureau van het Witte Huis, mogelijk politiek misbruik van FBI-dossiers en de beschuldiging van Paula Jones dat president Clinton met haar naar bed was geweest. En naar de vraag of hij seks had gehad met stagiaire Monica Lewinsky. Clinton wrong zich in allerlei bochten en pleegde meineed, uiteindelijk.

Zie je wel, roept hij dan

Het punt is: als je maar lang genoeg zoekt vind je altijd wel wat. Als een speciale onderzoeker onbeperkte bevoegdheden krijgt, vindt hij altijd wel wat. Dat hopen de Democraten. En dus wakkeren ze het vuurtje aan. Misschien is er iets sinisters aan de hand. Maar ik kan me niet voorstellen dat Flynn, Manafort en Kushner zo dom zijn. De kans is groter dat enkele zakelijke, koelbloedige vrienden van Trump naar de vijand zijn gegaan om buiten de schijnwerpers van de verkiezingen vast te werken aan een de-escalatie van de betrekkingen. Dan kun je ze hooguit naïviteit verwijten. Of misschien gingen ze om zichzelf te verrijken. Nou ja, dat is niet netjes. Wat nou als die onderzoeker niets meer weet te vinden?

Dan komt Trump sterker dan ooit uit zijn hol en kan hij met het zwaard der gerechtigheid, fier geheven in de rechterhand, uitroepen: ‘Zie je wel! Ze hebben gezocht en niets gevonden. Er is geen fairness in Washington. De media moeten altijd mij hebben. Ik ga door met mijn strijd!’

Was mich nicht umbringt, macht mich stärker, schreef Nietzsche.

Het onderzoek naar president Clinton liep tijdens zijn eerste termijn, dus ook tijdens de herverkiezingscampagne. Hij werd massaal herkozen. Het onderzoek van Starr leidde tot een voorstel om hem te dwingen tot aftreden (impeachment) in 1998. Dat werd verworpen door de Senaat. (Die overigens in meerderheid van de Republikeinen was; Trump heeft een ‘bevriende’ Senaat.) Clinton volbracht zijn volle acht jaar en werd opgevolgd door George W. Bush.