Recensie

Mediterrane sferen, hapjes en chaos bij Ayla

Restaurant Ayla in Rotterdam serveert de hele dag tapas. De octopus is heerlijk, maar pas op voor de toetjes, schrijft .

Bij Ayla in Rotterdam eet je tapas uit mediterrane landen. De ene is beter geslaagd dan de andere. Foto Rien Zilvold

Bijzonder

Goed concept: cocktails en ‘tapas met een twist’, de hele dag door. Restaurant Ayla in Rotterdam is iedere dag open van elf uur ’s ochtends tot middernacht. De kaart sluit daar goed bij aan, allemaal kleine gerechtjes om te delen – lunch, borrel, diner of een late night snack. De stijl wordt op de website omschreven als ‘Mediterrane georganiseerde chaos’, iets dat het midden houdt tussen een ‘Spaanse markt, een Griekse taberna, een Italiaanse tratorria en een Arabische bazar’.

Qua entourage klopt dat behoorlijk goed. Betonnen vloer, Arabische graffiti op de muur, Marokkaanse tegeltjes aan de bar, kussentjes op de krukken en gedroogde knoflook en hammen aan het plafond. Met een beetje mooi weer speelt het leven zich volledig af op het terras voor de zaak op het grote Kruisplein of erachter waar een badkuip op wieltjes de wijn koel houdt. De bediening is inderdaad een ‘georganiseerde chaos’ die soms wat op zich laat wachten maar wel met plezier serveert.

Op de kaart

De kaart is één lange lijst met mediterrane gerechtjes tussen de 5 en 17 euro. Ergens staat een witregel, daarin kun je volgens de bediening een verdeling lezen voor vóór en hoofd. Sommige zijn eenvoudig. Dat is niet erg, maar dan moet het wel goed zijn. Sardientjes van de houtskoolgrill (12,50 euro) zijn een beetje droog. De babyoctopusjes (8 euro), gefrituurd in een licht deegjasje, toch wat taai. De scheermessen (14 euro) hebben ook iets te lang op de grill gelegen: ze zijn net niet meer mals en de schelpen verkoold.

De gerechten die wat meer om het lijf hebben, zijn veel beter uitgevoerd. De gefrituurde bloemkool is een geweldige snack (7 euro). Het deegjasje superkrokant vol met smaak van gebroken stukken komijn- en korianderzaad, de bloemkoolroosjes zacht maar niet papperig. Superdun gesneden buikspek (8,50 euro) met avocado en kuit doet het ook prima: zilt, zout, romig en vet.

Het interessantst is de octopus (12,50 euro), ditmaal lekker mals en hard aangebakken, met zoute bresaola (Italiaans gedroogd rundvlees), een frisse, bittere toets van tuinboontjes met een lekkere bite en wat geprakte licht-gerookte aardappel eronder. Echt een gerecht, mooi in balans. Het onderscheid tussen voor en hoofd is verder arbitrair, zowel qua prijs als portie-grootte. Varken met bourbon en venkel (12 euro) is een dunne plak getrancheerde procureur, zonder enige garnituur. Wel een winning team.

Bij Ayla zijn ze trots op hun cocktails. En dat is terecht. We drinken een zoetige en sherry-achtige, bittere chinotto-rum-creatie en een meer longdrink-achtige whisky-calamansi cocktail aangelengd met bier. Die laatste is echt zeer verfrissend, als een witbiertje on steroids. De wijnen zijn niet superbijzonder, maar prima (4 tot 9 euro per glas).

Het is leuk dat ze hier zo speels omgaan met die mediterrane ingrediënten en combinaties, maar hier en daar vliegt de creativiteit uit de bocht. Rauwe oesters met passievrucht moet je niet willen. En de ‘bloody mary’ als toetje is ronduit belachelijk: een coupeglas met granité van rete-pittige tomatensap met eronder een klodder basilicumvla en een kwak tomatenyoghurt, daarin verstopt een zoete crumble en erover een paar van die muffe plastic zwarte olijven zonder pit uit een blik. Sorry jongens, maar dit is niet te eten. Misschien in een mini-versie als spoom, zonder crumble en olijven. De panna cotta van blauwe bessen blijkt een dieppaarse griesmeelpudding met weinig smaak.

Eindoordeel

Ayla gaat losjes om met traditionele mediterrane combinaties van Spanje tot Libanon. Dat levert een hele leuke trits zomerse gerechtjes op die prima op elk moment van de dag passen. De entourage is lekker hip Midden-Oosters en de prijzen liggen niet al te hoog. Prima plekje voor een cocktail en een snackje in de zon. Maar pas op voor de toetjes!