Cultuur

Interview

Interview

Coach Patrick Mouratoglou in gesprek met Serena Williams voor de finale van de Australian Open in 2015.

Foto Brandon Malone/ANP

‘Misschien wint Serena wel dertig grand slams’

Patrick Mouratoglou Coach Serena Williams

Onder zijn begeleiding won Serena Williams tien grand slams en twee olympische titels. Het is de vraag wat ze nog kan betekenen in het tennis, als ze straks op haar 36ste terugkeert na haar zwangerschap. „Ze zal nog heel erg gevaarlijk zijn.”

Haar carrière leek in verval, toen Patrick Mouratoglou in de zomer van 2012 Serena Williams ging coachen. Ze had net in de eerste ronde van Roland Garros verloren van de Française Virginie Razzano. Al twee jaar had ze geen slam gewonnen. „Het was een moeilijke tijd voor haar”, zegt Mouratoglou nu. „Haar vertrouwen was laag.”

Dat was het vertrekpunt van hun samenwerking, vijf jaar terug. Een dertigjarige, dertienvoudig grandslamwinnares, aarzelend in haar aspiraties. Met één doel. „Ze kwam naar mij en vroeg: ik worstel, kan je mij helpen mijn laatste grand slam te winnen?”, vertelt Mouratoglou. Het was haar geestesgesteldheid, die dagen. „Je denkt niet groot als je in de problemen zit.”

Een maand later won ze Wimbledon. Gevolgd door tweemaal olympisch goud (single en dubbel) en negen grandslamtitels, waardoor ze nu op een totaal van 23 staat, een record in het proftijdperk. Deze eeuw is het toneel van het Serena Williams-tijdperk, met de US Open-titel uit 1999 meegerekend.

IJdele Fransman

Als iemand haar wakker heeft gekust, is het Mouratoglou. We spreken de 47-jarige Fransman – ijdel, mediageniek, een snelle prater – op Roland Garros. Hij verzorgt dezer dagen analyses bij Eurosport in zijn rubriek The Coach, geeft tv-commentaar en heeft net een coachingplatform gelanceerd. Zijn uitvalsbasis is Biot, niet ver van Nice, waar hij in september een hypermoderne tennisacademie opende met 34 banen.

De coaching van Serena Williams ligt nu stil. Half april werd bekend dat ze zwanger is van haar eerste kind, van haar verloofde Alexis Ohanian – mede-oprichter van nieuwssite Reddit. Ze is in het najaar uitgerekend. Mouratoglou sprak haar vorige week in Parijs. Ze traint nog dagelijks. „Voorzichtig, maar ze wil contact houden met de bal.”

Naar verwachting zal ze begin volgend jaar terugkeren. „Er gaat iets nieuws gebeuren, ze heeft nog nooit een baby gehad”, zegt Mouratoglou, zoon van een Griekse vader en een Franse moeder. „Ze weet niet hoe ze gaat herstellen, ze weet niet wanneer ze weer kan trainen. Het plan is om klaar te zijn voor de Australian Open [half januari]. Maar misschien is dat te kort dag.”

Haar afwezigheid doet zich voelen op Roland Garros, waar deze donderdag de halve finales bij de vrouwen worden gespeeld. Het is anarchie nu de koningin thuis zit. Williams is nog altijd nummer twee van de wereld, hoewel ze niet meer in actie kwam sinds ze eind januari haar zus Venus versloeg in de Australian Open-finale.

Haar lichamelijke vermogen, haar uitzonderlijke spiermassa, is het fundament onder haar spel. Mouratoglou, die in het begin van de samenwerking een relatie had met Williams, is niet bang dat die krachtbron zal terugvallen na de bevalling.

De Belgische Kim Clijsters kwam als herboren terug na de geboorte van haar eerste kind: ze won nog drie grand slams. Maar Clijsters was halverwege de twintig, Williams zal bij een comeback 36 zijn. Mourato- glou: „Het belangrijkste is dat ze terug wíl komen. She is really into it.”

Leeftijd is in haar geval relatief, succesvol als ze is in haar dertigerjaren. Er is nog een enkel record om voor te spelen, dat van de Australische Margaret Court, afgelopen week in opspraak geraakt door haar homofobe uitspraken: zij won 24 slams, maar presteerde dat deels in het amateurtijdperk.

Williams speelt voor de eeuwigheid, als je Mouratoglou tussen de regels door hoort. „Met records van anderen zijn we niet bezig. Het gaat ons om haar eigen record, het hoogst mogelijke aantal grand slams, dat nooit verbroken zal worden. Ik denk dat ze dat kan. Misschien zal ze er wel dertig winnen.”

Hij legt de lat hoog, misschien onrealistisch hoog, zo laat in haar carrière: één keer moet het omslagpunt komen, dat haar motor de arbeid niet meer kan leveren. „Ik zie geen enkele grens in Serena”, zegt Mouratoglou. „Iedereen heeft ze, zij ook. Maar het doel is de grenzen op te rekken. Let’s push the limits, dan zien we waar het eindigt.” Verzadigd geraakt door 72 titels en 85 miljoen dollar prijzengeld? Williams niet. „Wat ze ook bereikt, vergeet ze. Ze heeft altijd een nieuw doel.”

Renaissance

Het verhaal achter haar renaissance vanaf 2012 is veelomvattend: vertrouwen, tactiek, techniek. Mouratoglou sleutelde aan haar spel. „Ze sloeg niet genoeg topspin bij haar forehand, ze sloeg geen slicebackhand, geen dropshots. Dat zijn key-shots, die maken het verschil. En ze kwam niet genoeg naar het net.”

En ze moest langer in de rally kunnen blijven op dagen dat de vorm ontbrak en ze nauwelijks winners produceerde, zegt hij. Haar uithoudingsvermogen werd om die reden vergroot. Volgens Mouratoglou was dat de basis voor haar titel op Roland Garros in 2013, na elf jaar zonder zege. „Ze kon langer mee in de rally en sloeg met meer variëteit.”

We spreken over die dramatische val op de US Open, twee jaar terug: ze verloor in de halve finale, op de drempel van het winnen van vier grand slams in één kalenderjaar, voor het eerst sinds het Duitse icoon Steffi Graf in 1988. Mouratoglou: „Ze dacht alleen: ik heb gefaald.”

Ze was depressief, zei hij in een eerder interview. Het werkte door in het 2016-seizoen, ze verloor de finales van de Australian Open en Roland Garros. „Ze was niet zichzelf, ik kon het zien.”

Twee dagen na de finale in Parijs kwam de switch. Mouratoglou had een telefoongesprek van twintig minuten met haar. „Na dat gesprek wist ik: she is back. Daarna won ze Wimbledon. Zero surprise. Haar mindset was veranderd.” Hij maakt een gebaartje met zijn hand bij zijn hoofd. „Boom. It clicked.”

Ze is nu zo’n 27 weken in verwachting, na de bevalling zal ze zich opmaken voor de laatste toegift in haar lange carrière, begonnen in 1995 als veertienjarige. Mourato-glou: „Ik geloof altijd in haar. Ze zei wel eens: ‘Jij deed mij geloven dat ik al die records kon verbreken.’ Ik weet dat als ze terugkomt na haar zwangerschap, ze heel erg gevaarlijk zal zijn.”