Longreads

De verborgen hiv-epidemie van de Verenigde Staten

Nergens ter wereld komt zo vaak hiv voor als onder zwarte homo- en biseksuele mannen in de Verenigde Staten. Waarom?

Foto Jagadeesh/EPA

Als Amerikaan heb je een kans van 1 op 99 dat je in je leven geïnfecteerd wordt met hiv. Voor blanke homoseksuele en biseksuele mannen is deze kans veel hoger, 1 op 11. Maar onder zwarte homo- en biseksuelen, voorspelde de Amerikaanse volksgezondheidsautoriteit CDC vorig jaar, is de besmettingskans 1 op 2.

Aids en de Verenigde Staten. Dat klinkt iets als van de jaren tachtig en negentig, toen in grote steden als New York en San Francisco een mysterieuze ziekte schrikbarend snel om zich heen greep, vooral in de homoseksuele gemeenschap. Inmiddels, dankzij onderzoek en voorlichting, is een hiv-infectie allang geen doodsvonnis meer en zijn besmettingscijfers gekelderd.

Maar in de uithoeken van het land verwoest het virus nog steeds gemeenschappen. De situatie is het meest nijpend in de zuidelijke staten, waar 37 procent van de Amerikanen leeft maar 54 procent van alle hiv-diagnoses plaatsvindt. Ook 21 van de 25 metropolen met het hoogste percentage hiv-patiënten onder zwarte homo- en biseksuele mannen liggen in het zuiden. In Jackson, Mississippi, een stad met 170.000 inwoners, leven 3.600 mensen met het aidsvirus. Maandelijks krijgen er een handvol zwarte homo- en biseksuele mannen de diagnose.

The New York Times Magazine ging op bezoek in Jackson en publiceerde deze week een verhelderende longread over een van Amerika’s onbekende gezondheidscrises. Het artikel beschrijft hoe sinds 5 juni 1981, het artificiële begin van de aidscrisis in de Verenigde Staten, zwarte homo- en biseksuele mannen door allerlei sociale en culturele vangnetten zijn geglipt. Door armoede, slechte medische infrastructuur of schaamte is met name de zwarte homo- en biseksuele gemeenschap nog niet van hiv af.

Lees het artikel bij The New York Times Magazine: America’s Hidden H.I.V. Epidemic (9.400 woorden, 35 leesminuten)