Drie keer op het Eurovisie Songfestival

Sandra Reemer 1950-2017

Zangeres en presentatrice Sandra Reemer is op 66-jarige leeftijd overleden.

Foto ANP/ Sander Koning

Sandra Reemer liet de laatste jaren weinig meer van zich horen. Ze was gestopt met zingen en had ook een liefdadigheidsproject voor kinderen in de derde wereld afgestoten om – bij voorkeur buiten de publiciteit – te herstellen van borstkanker. Maar van een comeback is het niet meer gekomen. Vandaag stierf ze, 66 jaar oud.

Barbara Alexandra Reemer, zoals ze voluit heette, werd geboren in Bandung als dochter van een oud-KNIL-officier, die zich in 1958 met zijn gezin in Nederland vestigde. Haar vader was ook de eerste die haar toonladders liet oefenen. Ze maakte op haar elfde, als kindsterretje met een vlinderbril, haar eerste plaatje: het schoolmeisjesliedje Ik zweef aan mijn ballonnetje dat haar meteen nationale bekendheid opleverde. De Telegraaf prees in die dagen haar „wonderbaarlijk rijke sopraan”. Maar door ingrijpen van de kinderbescherming, die vond dat ze te veel moest werken, werd haar carrière als wonderkind voortijdig beëindigd.

Op haar zestiende vormde Sandra Reemer een succesvol duo met liedjesmaker Dries Holten, die zich voortaan Andres noemde. Met hun aanstekelijke nummer Als het om de liefde gaat bereikten ze in 1972 de vierde plaats op het Eurovisie Songfestival.

Ze werkten negen jaar samen, tot de breuk kwam, met alle gebruikelijke haat en nijd. Als soliste stond Sandra Reemer daarna nog twee keer namens Nederland op het songfestival, met The party’s over (1976) van producer Hans van Hemert en Colorado (1979) van het producersduo Bolland & Bolland. Met één van die twee, Ferdi Bolland, was ze toen getrouwd.

Een derde carrière kreeg Sandra Reemer halverwege de jaren tachtig, toen Joop van den Ende een tv-presentatrice in haar zag. Hij zette haar op grote schaal in voor amusementsshows. Maar haar grootste populariteit kreeg ze in de schaduw van Jos Brink, als diens assistente in de show Wedden, dat…? Grappend verwees Brink naar haar Nederlands-Indische achtergrond met het als koosnaam bedoelde „kroepoekje”. Ze lachte aanvankelijk vrolijk mee, maar bij het publiek bleef die aanduiding tenslotte langer hangen dan haar welkom was.

Eind 1993 wenste RTL4 haar contract niet langer te verlengen. Daarna zong ze nog een tijdje met Marga Bult en Maggie MacNeal als Dutch Divas, maar de glorietijd was voorbij.