Gedicht

Mijn dochter van 13 jaar schoot mij aan en vertelde een gedicht te hebben gemaakt:

Ken je het de dood die naar je kijkt

Met de armen wijd

Hij wil je pakken

Met zijn handen

En zijn tanden

Ik ben bang voor mij

Voor wat er komt en wat er gaat

Waar ik ben waar ik blijf

Telkens ergens anders

De wereld is zo groot

Ik zit telkens vast

In een ander land

Mijn eigen is helemaal niks

Ik ga.

Ik schrok van de tekst en vroeg of het autobiografisch was.

Nee hoor, reageerde ze snel, het is een verhaal van een vluchteling.

Insturen van een Ikje (max. 120 woorden) via ik@nrc.nl