Een entertainer die verliefd was op film

Foto project Suriname Beken(d)t

‘Ik ben een entertainer. Ik kan iets doen in een obscure kunstfilm waar drie mensen naar kijken, maar dat vind ik weggooien van mijn talent.” Aldus acteur John Wijdenbosch in 2001 in de Filmkrant. De in 1973 in Paramaribo geboren acteur had een topjaar achter de rug. In strandfilm Costa! was hij te zien als propper Björn, een rol die hij later voor de gelijknamige tv-serie weer zou oppakken. In Monte Carlo liet hij een meer serieuze kant van zichzelf zien. Als chauffeur van rijke weduwe Kitty Courbois, die nog een keer de reis naar het casino van haar jeugd wil maken, is hij elke scène in beeld. Het werken met regisseur Norbert ter Hall „maakte hem verliefd op film”.

Maar zijn grootste wapenfeit dat jaar was de lancering van Bradaz, een samen met Winston Rodriguez bedachte semi-autobiografische sitcom, gesitueerd in een Amsterdamse platenzaak, waar ze elke donderdag kwamen om te praten en te hangen. „In Bradaz zijn we gewoon jonge jongens die in de maatschappij staan in plaats van de drukke, luidruchtige en met goud behangen clichéneger”, vertelde hij destijds aan de Volkskrant. Afgelopen weekend overleed hij met vrouw en kind ten gevolge van een tragisch auto-ongeval.

Wijdenbosch, een neef van de Surinaamse oud-president, kwam op 16-jarige leeftijd naar Nederland. Aanvankelijk wilde hij naar Amerika om basketbalprof te worden. Of anders rapper, vertelde hij aan fotograaf Raúl Nijhorst, die hem portretteerde voor het onlangs uitgekomen interviewboek Suriname bekent(d). Samen met rapgroep Hometeam maakte hij een aantal singles, maar toen hij per ongeluk als acteur werd ontdekt omdat zijn maatje Rodriguez niet naar een casting voor tv-serie Fort Alpha kon, vond hij zijn roeping. Mede door hem kwam er meer kleur op de Nederlandse televisie.

Diversiteit was voor hem een belangrijk thema. Zo speelde hij met de gedachte om een remake te maken van Pim de la Parra’s Wan Pipel, de eerste grote Surinaamse film van de onafhankelijkheid. De laatste jaren vond hij weinig werk als acteur. Hij volgde een opleiding tot scenarioschrijver en begon eigen projecten te ontwikkelen. Terwijl hij zijn geld verdiende als sociale vaardigheidstrainer en postbezorger werkte hij met scenarist Wijo Koek aan een film over een Surinaams gezin dat elkaar weer vindt na het dodelijk ongeluk van hun ouders. Hij hoopte de film via crowdfunding te realiseren.