Voor de Akzo-top is het gevecht pas net begonnen

Opluchting bij AkzoNobel: belager PPG heeft zich teruggetrokken. Écht veilig is het verfbedrijf pas als het zijn ambitieuze beloftes waarmaakt en de ruzie met zijn aandeelhouders bijlegt.

Bestuursvoorzitter Ton Buchner en voorzitter van de Raad van Commissarissen Antony Burgmans na afloop van de Jaarlijkse Algemene Vergadering van Aandeelhouders. Foto Bart Maat/ANP

AkzoNobel heeft zijn zin: PPG is afgedropen. Toch is het voor een feestje veel te vroeg. Want de bedrijfstop heeft gewonnen van PPG, maar het vertrouwen verspeeld van een groot deel van zijn aandeelhouders. Dat moet het snel terugwinnen. Lukt dat niet, dan klopt er straks weer een koper op de deur.

Een kleine drie maanden heeft de overnamestrijd tussen AkzoNobel (46.000 werknemers, omzet 14,2 miljard euro) en zijn belager PPG geduurd. Murw gebeukt door het felle verzet van bestuur, commissarissen en personeel blies PPG donderdag de aftocht, enkele uren voordat de deadline voor een bod verliep. Ondanks herhaalde dreigementen vonden de Amerikanen een vijandige aanval toch te gevaarlijk.

„Dit is goed nieuws’’, was de wat zuinige reactie van Akzo-topman Ton Büchner donderdagmiddag in een telefoongesprek met journalisten. Of hij en zijn team de overwinning gaan vieren, wilde hij niet zeggen. „We concentreren ons nu op de communicatie naar het personeel en de uitvoering van de strategie.’’

Stoïcijns

De opluchting moet groot zijn. Vanaf de eerste toenaderingspoging begin maart door PPG-baas Michael McGarry was duidelijk dat dit overnamespel maar één winnaar zou kennen. Een deal met instemming van beide partijen zat er niet in, daarvoor was de tegenzin bij het Akzo-bestuur te groot. De prijs, daar kun je nog over onderhandelen. Maar Büchner sprak al direct van onoverbrugbare „culturele verschillen’’, onacceptabel banenverlies en onoverkomelijke mededingingsbezwaren. Tegelijkertijd stond vast dat de Amerikanen niet zomaar los zouden laten. Wij gaan Akzo overnemen, goedschiks of kwaadschiks, zei PPG-baas Michael McGarry keer op keer.

Lees ook het interview met PPG-topman McGarry:
‘Wij laten Akzonobel niet meer los’

Het gevolg was een bikkelharde overnamestrijd, die AkzoNobel heeft gewonnen door stoïcijns nee te blijven zeggen, ook al verhoogde PPG twee keer zijn bod en drongen aandeelhouders steeds nadrukkelijker aan op onderhandelingen. PPG-baas McGarry kon dreigen wat hij wilde, beleggers konden klagen wat ze wilden, Akzo-topman Büchner en zijn president-commissaris Antony Burgmans lieten zich niet intimideren. Zelfs niet toen een grote groep aandeelhouders naar de Ondernemingskamer stapte om gesprekken tussen Akzo en PPG te forceren. Nee was het, en nee zou het blijven, er met succes op rekenend dat McGarry een vijandige overname te risicovol zou vinden.

Het is een geruststellende uitkomst, zowel voor AkzoNobel als voor bestuurders van andere Nederlandse, beursgenoteerde ondernemingen. Houd de deur dicht, en belagers staken uiteindelijk de strijd. Soms heel snel, zoals in het geval van Unilever en KraftHeinz, soms duurt het drie maanden. Maar een vijandig bod vinden zelfs agressieve Angelsaksische partijen te risicovol, zeker nu het politieke klimaat tegenover vijandige overnames in Nederland in hoog tempo is verhard.

Aandeelhouders vervreemd

Toch is dit maar een deel van het verhaal. Want terwijl de Akzo-top tegenover PPG kon volstaan met een kosteloos en eindeloos herhaald ‘nee’, heeft de bedrijfstop binnenskamers een veel hogere prijs moeten betalen om de Amerikanen buiten te houden. Zoals de Ondernemingskamer eerder deze week gealarmeerd vaststelde, hebben bestuur en commissarissen een aanzienlijk deel van de aandeelhouders van zich vervreemd door te weigeren met PPG in gesprek te gaan, zélfs nadat de Amerikanen in een uiterste poging afgelopen dinsdag hadden laten weten het bod nog verder te willen verhogen. Niet alleen activistische partijen zoals het Amerikaanse hedgefonds Elliott, dat de opstand tegen de bedrijfstop aanvoerde, maar ook langetermijnbeleggers als Causeway Capital en Tweedy, Brown.

Om aandeelhouders tegemoet te komen heeft Büchner half april een nieuwe strategie gepresenteerd, een echo van de maatregelen die Unilever-topman Paul Polman presenteerde nadat hij KraftHeinz had afgewimpeld. AkzoNobel gaat een superdividend uitkeren, de chemiedivisie afstoten en, belangrijker nog, veel winstgevender worden. Bleef het verfbedrijf wat dat betreft altijd ruim achter bij de concurrentie, dat gaat vanaf nu veranderen, aldus Büchner. De marges gaan omhoog, Akzo wordt een toonbeeld van efficiëntie.

Een ronkend verhaal, maar beleggers en analisten reageerden lauw op de presentatie. Belangrijkste kritiek: de doelstellingen zijn wel erg ambitieus.

Krediet om targets te missen heeft Büchner echter niet. Aandeelhouders hebben een mooie overnamepremie aan zich voorbij zien gaan. PPG bood 96,75 euro, terwijl de beurskoers van Akzo rond de 75 euro schommelt. Nu PPG is vertrokken moet Büchner zijn beleggers waar voor hun aandelen geven.

Grote vraag is: hoe? De topman benadrukt dat Akzo de nieuwe doelstellingen kan halen zonder zwaar in het personeelsbestand te snijden. Dat zal ook moeten, want de bedrijfstop staat bij zijn werknemers in het krijt. Büchner en Burgmans hebben het personeel nadrukkelijk gemobiliseerd in de strijd tegen PPG. Een flinke ontslagronde om het bedrijf efficiënter te maken kan het management de komende maanden daarom niet verkopen.

Slaagt Akzo er niet in de nieuwe strategie snel tot een succes te maken en beleggers te overtuigen, dan wordt het bedrijf opnieuw kwetsbaar voor een overname, zegt ING-analist Stijn Demeester. Ook voor PPG moet Büchner dan opnieuw vrezen. De Amerikanen mogen over zes maanden alweer terugkomen. Demeester: „Het gevecht is voor Büchner eigenlijk pas net begonnen.”