Recensie

‘I Love Dick’ viert de vrouwelijke blik

Serie
De nieuwe Amazon-serie met Kevin Bacon gaat over het recht van vrouwen op hun eigen lustbeleving.

Kevin Bacon is het lustobject van Chris in de tv-serie I Love Dick. Foto Amazon

‘Er staan vijfhonderd keer meer vrouwelijke naakten in kunstgeschiedenisboeken dan vrouwelijke kunstenaars”. Dit zinnetje uit de vijfde aflevering van I Love Dick is op te vatten als hét statement over de hele serie. Voor de verandering is hierin niet de man de norm waaraan alles wordt afgemeten, maar de vrouw.

Kathryn Hahn (ook te zien in Amazon-serie Transparent) speelt Chris, een experimentele filmmaker die met haar man Sylvère (Griffin Dunne) naar Marfa, Texas trekt als haar nieuwe film wordt afgewezen door het filmfestival van Venetië. Sylvère is een Holocaust-expert die in Marfa aan een kunstenaarsresidentie meedoet die wordt geleid door de charismatische Dick (Kevin Bacon), een beroemde landschapskunstenaar.

Dick kleedt zich als een cowboy en heeft vastomlijnde ideeën over van alles en nog wat, waaronder vrouwen en kunst. Zo vindt hij „de meeste door vrouwen gemaakte films niet goed”. Chris voelt zich vernederd en afgewezen maar raakt desondanks (of juist daardoor) geobsedeerd door Dick, aan wie ze brieven gaat schrijven die steeds beginnen met „Dear Dick”. Deze brieven vol openhartige seksuele fantasieën worden door Hahn voorgelezen terwijl zij rechtstreeks in de camera kijkt. Het feit dat zijn vrouw een andere man begeert, windt Sylvère flink op, wat een intrigerend trio hoofdpersonages oplevert. Om hen heen figureren nog een aantal eigenzinnige vrouwen, onder wie Toby, die de esthetiek van hardcore pornografie bestudeert, en Devon, een androgyne lesbienne die net als Chris tegenslagen in haar eigen leven transformeert tot kunst.

I Love Dick is de verfilming van het gelijknamige en grotendeels autobiografische cultboek uit 1997 van Chris Kraus, dat de laatste jaren door een nieuwe generatie feministes is herontdekt en dat vorig jaar ook in het Nederlands verscheen. De door Amazon gefinancierde, achtdelige serie komt uit de koker van Jill Soloway, tevens instigator van de baanbrekende serie over transgenders, Transparent. Showrunner Soloway bewerkte Kraus’ boek samen met toneelschrijfster Sarah Gubbins en verzamelde een productieteam om zich heen dat vrijwel geheel uit vrouwen bestaat, onder wie filmregisseurs Andrea Arnold en Kimberly Pierce.

De serie prikkelt tot nadenken over (vrouwelijke) seksualiteit en sekse-verhoudingen. Het viert de vrouwelijke blik, ook in filmisch opzicht. Waar de meeste Hollywoodfilms vrouwen vooral neerzetten als object van begeerte, gebeurt dat hier met Dick. Dick wordt het lustobject van Chris, een macho die haar zowel tegenstaat als aantrekt, iemand voor wie zij een obsessie krijgt. Haar brieven aan hem worden steeds erotischer en pornografischer, waarbij sommige seksuele fantasieën ook getoond worden. In een memorabele scène scheert Dick met ontbloot bovenlijf in slow-motion een schaap, waarna hij het lammetje op zijn schouders neemt. In een andere, explicietere scène heeft Chris seks met Sylvère, waarbij Dick toekijkt.

I Love Dick gaat zo over het recht van Chris, en de andere vrouwen, op hun eigen lustbeleving en seksualiteit: I love dick betekent niet voor niets ook ‘ik hou van pik’. Deze vrouwen worden gedefinieerd door hun openlijk beleden seksualiteit maar er niet tot gereduceerd. En door van Dick een kunstproject te maken, vindt Chris uiteindelijk haar eigen stem. Een stem die niet afhankelijk is van (de goedkeuring van) mannen. Het is nu de beurt aan vrouwen om hun stem te laten horen, of zoals Toby het formuleert in haar brief aan Dick: „Jouw tijd is voorbij”.