Een basketbalrivaliteit die alles in zich heeft

De Cleveland Cavaliers en de Golden State Warriors treffen elkaar voor de derde opeenvolgende keer in de NBA-finale. In de NBA zijn ze uitgegroeid tot de twee grootste rivalen.

LeBron James (Cleveland Cavaliers, links) in duel met Stephen Curry (Golden State Warriors) vorig jaar. Foto Marcio Jose/AP

Als een bullebak snauwde LeBron James de kleinere Steph Curry verwensingen toe. James had daarvoor met brute kracht een schot van de spelverdeler geblokkeerd in de zesde wedstrijd van de NBA-finale tussen de Cleveland Cavaliers en de Golden State Warriors van vorig jaar.

Het ongebruikelijke beeld van een opnaaiende James zei alles. Ook wat betreft symboliek: de gevestigde superster die de nieuwe rijzende ster de weg naar het doel ontzegt. Tekenend voor het melodramatische karakter van het duel tussen de twee basketbalgrootmachten.

Ook dit jaar kijkt de liefhebber uit naar de beladen strijd tussen het Cleveland van James en het Golden State van Steph Curry en Kevin Durant. Nog nooit betwistten dezelfde teams voor het derde opeenvolgende jaar de NBA-finale.

Aan de concurrentiestrijd tussen beide topteams ontbreekt werkelijk niets: sappige controverses, absolute sterspelers, spanning en een meeslepend verleden. Niet alleen zijn Golden State en Cleveland de meest dominante teams van de NBA, hun rivaliteit is uitgegroeid tot de felste in de sport.

Epische duels

Sportief is de finale een clash tussen tegenpolen, zowel in stijl als filosofie. De Warriors spelen razendsnel, methodisch tempobasketbal, de Cavaliers het moeten hebben van powerplay rond hun spil LeBron James; ingrediënten die in het verleden garant stonden voor drama en epische duels. Beide teams verdeelden de voorbije twee kampioenschappen netjes onder elkaar en met het derde deel van deze trilogie bereikt de hegemonie van beide ploegen een nieuw hoogtepunt.

De toeschouwer heeft de verhaallijnen voor het uitkiezen. De ontmoeting is namelijk veel meer dan louter een tweestrijd tussen James en Curry. Wint Kevin Durant zijn allereerste titel? Revancheert Golden State zich voor de pijnlijke nederlaag van vorig jaar, waarbij het in de best-of-sevenreeks een 3-1-voorsprong op onbegrijpelijke wijze in rook zag opgaan? Wie van de oververtegenwoordigde topspelers eist de glansrol op? De laatste vijf winnaars van de eretitel voor de meest waardevolle speler (MVP) zullen de komende weken te aanschouwen zijn.

Lees ook dit portret van LeBron James: Hij is de koning van Cleveland.

Vete

Illustratief voor de bitse strijd tussen beide teams is de vete die James en Draymond Green op en naast het veld uitvechten. Green, één van de topverdedigers van de NBA, vormt het hart en de ziel van het sterrenensemble van Golden State. De driftkikker intimideert en provoceert met stevige taal. Controverse gebruikt hij als brandstof. Die anders zo geroemde emotionele speelstijl brak zijn team vorig jaar echter op. De slag die hij James in de edele delen toediende, betekende het keerpunt in het duel. Green miste door een schorsing de cruciale zesde wedstrijd en effende daarmee het pad voor Clevelands allereerste titel.

Het bewijs dat James niet onderdoet qua provocatie, zij het op de voor hem typerende passief-agressieve manier, kwam bij aankomst in Cleveland na het behalen van het kampioenschap vorig jaar. Pronkend met de NBA-trofee stapte hij uit het vliegtuig met een shirt waarop ‘Ultimate Warrior’ prijkte. Zelfs de koekjes die James een paar maanden later op zijn Halloweenfeestje serveerde, waren in de vorm van grafstenen met daarop namen van Warriors-spelers. Zulke steken zijn niet toevallig. De voorbije jaren manifesteerden Curry en zijn team zich als luis in de pels van LeBron. Dat de Warriors daar vorig jaar meervoudig topscorer Durant aan toevoegden, betekende een extra deuk in zijn aspiraties om de NBA solo te gaan domineren.

Dat James die rivaliteit liever minimaliseert, zet Green gretig weg als pure onzin. „Wedstrijden tegen een team waarvan je de ene keer wint en dan weer verliest, maken het gewoon leuk”, zei hij in januari na hun laatste ontmoeting. „Als je de voorbije jaren bekijkt, waren we elk jaar de beste twee teams uit de competitie. Ik beschouw het dus zeker als een rivaliteit.”

Hoogtepunten uit de NBA-finales van 2015 en 2016:

Ernstige rugproblemen

Het was onvermijdelijk dat beide ploegen elkaar dit jaar opnieuw zouden treffen. Sprekend was de verbazingwekkende eenvoud waarmee ze door de play-offs denderden. Op een uitglijder van Cleveland tegen Boston na verloren beide teams geen enkele keer. Dat de Warriors daar zelfs zonder coach in slaagden, is veelzeggend voor de machtsverhoudingen in de NBA; ernstige rugproblemen houden hoofdcoach Steve Kerr al een tijdje thuis. Daar waar velen de zeldzame rivaliteit toejuichen, beschouwen anderen het repetitieve karakter als een gevaar voor de NBA. De heerschappij verpest de competitiviteit.

Een zorg die Cavaliers-coach Tyronn Lue allerminst deelt, zo zei hij vorige maand tegen sportzender ESPN. De voormalige basketballer ziet overeenkomsten met de rivaliteit tussen de Boston Celtics van Larry Bird en de Los Angeles Lakers van Magic Johnson van midden jaren 80. „Iedereen wilde destijds de Celtics en de Lakers zien. Vandaag de dag geldt hetzelfde voor Golden State en Cleveland.”