Recensie

Sgt Pepper’s klinkt vijftig jaar later nog beter

The Beatles Op 1 juni 1967 kwam ‘Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ uit. Op de nu verschenen jubileumuitgave klinken The Beatles beter dan ooit.

Net voor de eerste take van ‘A Day in the Life’ geeft John Lennon nog wat aanwijzingen aan de andere Beatles. „Hang de microfoon heel laag boven de piano, net zoals bij de maracas.” Er is nog wat gestommel te horen en dan telt Lennon voor zichzelf af met de woorden ‘sugar plum fairy, sugar plum fairy’ waarna de eerste take van wat een monumentale afsluiter zal worden van een baanbrekend album.

Deze eerste take staat samen met vier andere takes van het nummer op de luxe-heruitgave van Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band van The Beatles. Het is dit jaar vijftig jaar geleden dat het meest experimentele album van de band uitkwam. De box bestaat uit een opnieuw geremixte versie van het album, twee cd’s met alternatieve takes, het originele album in mono (waarom weet niemand, maar daarover later meer), een boek en een dvd met clips en een documentaire.

Allereerst het album. Deze nieuwe versie van Sgt Pepper’s klinkt mooier dan ooit. Het klassieke ‘She’s Leaving Home’ komt nog dichterbij klassieke muziek met vollere violen en cello’s. Het orgel op ‘Being for the benefit of Mr. Kite’ blaast je trommelvliezen in. Het lijkt bijna of elk instrument en elke stem dichterbij is dan op het originele album. Het is alsof Paul McCartney naast je staat als je de eerste regels van het album hoort ‘It was twenty years ago today’. En ‘Lucy in the Sky with Diamonds’ klinkt nog dromeriger. Waarom je het origineel er toch nog bij krijgt is een raadsel.

Lees ook het NRC-commentaar over Sgt Pepper’s: De plaat die tijden omspant en generaties verbindt

Luister hier de nieuwe versie van Sgt Pepper’s.

De buitengewoon vakkundige remix is het werk van Giles Martin, zoon van George Martin, de producer van het originele album in 1967. Martin junior dook de Abbey Road Studios in met de originele tapes en mixte het album opnieuw voor stereo. De eerste remix uit 2009 moet wel een haastklus zijn geweest, zo groot is het verschil. Al hoor je dat nu pas als je de oude en nieuwe achterelkaar luistert.

Tijdreis voor oren

Bij de duurdere deluxe-variant zitten ook twee cd’s met alternatieve takes. Af en toe hoor je daarop de band met elkaar praten. Het is fascinerend om George Harrison aanwijzingen te horen geven aan de Indiase muzikanten die voor hem ‘Within Without You’ spelen. Harrison lijkt de sitar en de dilruba al precies te kennen, terwijl hij Indiase muziek minder dan een jaar geleden ontdekt had.

Door deze takes is het alsof je oren even op een tijdreis mogen naar Abbey Road in de lente van 1967.

Sommige van deze alternatieve takes verschenen op eerdere verzamelalbums, maar juist bij Sgt Pepper’s is het boeiend om ze achter elkaar te beluisteren. Het maakt duidelijk hoe ‘Strawberry Fields Forever’ – oorspronkelijk bedoeld voor het album, maar eerder als single uitgebracht – van ingetogen liedje uitgroeit tot een psychedelische
rocknummer.

Het bijbehorende boek bevat mooie foto’s en interessante stukken van Beatles-kenners. Het is alleen jammer dat het materiaal op de dvd nogal gemakzuchtig bij elkaar is gezocht. De making of is een documentaire uit 1992 van de Londen Weekend Television. Leuk om te kijken, maar bij een luxe uitgave als deze hoort een nieuwe documentaire, zo eentje als Martin Scorsese in 2011 maakte over George Harrison.

De luxe verzamelbox kost 120 euro, het geremasterde album alleen kost 20 euro. Zoals alles dat de laatste jaren van The Beatles uitkomt is het niet goedkoop, maar wel buitengewoon rijk. De videogame The Beatles: Rock Band, de blu-ray uitgaves van de films, waaronder tekenfilm Yellow Submarine en nu dus opnieuw een versie van Sgt Pepper’s. Allemaal prijzige, maar wel prachtige uitgaves.

We mogen de komende jaren misschien ook wel heruitgaves van The White Album en Abbey Road verwachten. Uitmelken? Ja, maar dan wel uit een gouden uier.