Recensie

Loevendie: avantgarde, maar ook kroegmuziek

Het piano-oeuvre van Theo Loevendie omspant meer dan een halve eeuw, maar past met elf titels gemakkelijk op één cd. De opname die Ralph van Raat maakte voor het Nederlandse label Attacca heeft daardoor iets weg van een compact componistenportret, waarin onvermijdelijk echo’s van Loevendie de jazzmusicus en improvisator doorklinken. Zo vinden de vroege, op Bach en Bartók geïnspireerde ‘Drie inventies’ een tegenhanger in de swingende ritmes van de ‘Four easy pieces’. Tegenover de virtuoos-mechanische ‘Toccata’ staat de kroegmuziek van ‘The Barpianist’, compleet met geroezemoes en rinkelend glaswerk. In ‘Strides’ en ‘Walk’ gaan jazzy baslijnen een grillig verbond aan met duistere nachtmuziek en avantgarde-klanken.

Van Raats spel is al even kameleontisch en reikt van een elastische swing-timing tot vlijmscherp gearticuleerde klankcascades. Magisch: zijn subtiele kleuring van dat onaardse openingsakkoord uit ‘Oxymoron’.