Recensie

‘Lekker Laat’ loopt over van ideeën die smeken om een betere uitvoering

Zap

De Leeuw mag de komende vier weken keet schoppen op de late avond van NPO1. Maar in de eerste uitzending viel nog niet alles op zijn plaats.

Paul de Leeuw op de eBike in ‘Pauw’ (VARA).

Wat is de overeenkomst tussen Paul de Leeuw, Ivo Niehe, Chantal Janzen en voormalig DWDD-hoofdredacteur Dieuwke Wynia? Allen brachten hun productieactiviteiten onder in het in 2014 door Iris van den Ende opgerichte bedrijf MediaLane. Het meest opvallende resultaat tot nu toe was &C, het multimediale antwoord van Chantal op LINDA. Maar ook programma’s als De Kwis, de tv-serie Petticoat en het Musical Awards Gala, ooit een initiatief van vader Joop van den Ende, komen uit het epicentrum aan de Veemkade in Amsterdam. Veel van de grootse plannen zijn nog met geheimzinnigheid omgeven. Het eerste zichtbare signaal welke kant het uitgaat is het nieuwe programma Lekker Laat! (VARA).

Vier weken lang mag Paul de Leeuw, geadviseerd door Wynia, dagelijks op de late avond van NPO1 live keet schoppen. Het begint met een tocht door de stad per supersnelle eBike van De Leeuw, te volgen op Facebook met behulp van een helmcamera en een meefietsende cameraman. Ze beginnen op een plek in Amsterdam waar op dat moment iets aan de hand is (aflevering 1 was de voorafgaande uitzending van Pauw, om zoveel mogelijk kijkers mee te nemen) en in de reclameonderbreking rijden ze naar de studio Plantage, waar ooit ook DWDD begon.

De Leeuw op bezoek bij Pauw:

Daar houdt een muzikale gast zolang de aanwezigen en kijkers thuis bezig. Eenmaal aangekomen stuit Paul eerst op de door bitch van dienst: een tot een minderheid behorende uitsmijter, die moet beslissen wie er naar binnen mag. In de eerste uitzending had Sylvana Simons het niet erg druk met spontane bezoekers. Nu is dat opendeurbeleid ook niet helemaal te rijmen met de latere mededeling dat wie erbij wil zijn zich dient te melden bij TVTickets.nl

Er was wel meer dat deze eerste uitzending nog niet helemaal op zijn plaats viel. Het mocht vooral geen talkshow worden aan een tafel, en de actualiteit diende zo licht mogelijk te blijven. Maar ook zonder tafel trokken de gesprekjes een beetje. Vooral het zogeheten PornoPanel, een gedetailleerde parodie op het maandelijkse boekenpanel van DWDD, duurde veel te lang om amusant te blijven.

De bijna obsessieve behoefte om zich te verhouden tot DWDD, zo ongeveer het favoriete gespreksonderwerp in de uitzending, heeft misschien nog een andere oorzaak. Als Lekker Laat ergens op lijkt, dan is het op verre voorganger VARA Laat, dat kort voor de start van DWDD in 2005 min of meer als proeftuin diende om het format te ontwikkelen: lichte actualiteit, satire, beetje schurend en pikant, maar vooral brutaal van tempo en toon.

Ook nu is duidelijk dat Lekker Laat overloopt van de ideeën en ideetjes, die smeken om een beter doordachte uitvoering. In zo’n omgeving is Twitter-interactie met de kijkers onontbeerlijk, maar dat kan zowel technisch als inhoudelijk veel beter.

Aan de pluskant staat dat dit een direct met de buitenwereld communicerend programma zou kunnen worden, al is die buitenwereld vooral Amsterdam. Het is misschien essentieel dat lineaire tv in de toekomst zo veel mogelijk gebruik maakt van het voordeel rechtstreeks te zijn. Uitgesteld kijken doe je dan maar naar wat maanden geleden ingeblikt werd.

Misschien ook om de kijker aan dit nieuwe regime te laten wennen, valt Lekker Laat alleen terug te kijken op de platforms van de NPO tussen 10 uur ’s avonds en 6 uur ’s morgens. Overdag en in de vooravond zou anders een jeugdige kijker weleens onverhoeds geconfronteerd kunnen worden met praatjes over piemels en porno.