Recensie

De intens persoonlijke muziek van Sevdaliza

‘In darkness I reside, where thoughts can’t cope to mark their growth” fluistert Sevdaliza op ‘When I Reside’, vlak voordat strijkers vloeien met haar bloed in een meer. Van de korte film Formula tot debuutalbum ISON, alles wat de Iraans-Nederlandse multidisciplinair kunstenaar uit Rotterdam maakt is intens persoonlijk, doordacht, broeierig en donker. Neem ‘Human’, waarin ze paardenbenen heeft en danst als exotisch vermaak. Het is niet haar sensualiteit, maar de blik van de gluurders die ze ons toont. De nummers gaan over grootse emoties (depressie) die ze overdraagt via ingetogen composities. Je hoort haar Iraanse wortels als ze zingt met lange trillende uithalen op ‘Angel’. De poëtische dichtregels en de triphop beat, gemaakt door producer Mucky, worden op ISON soms vervangen of aangevuld door strijkers. De nummers zweven tussen zwoel en traag, sensueel en triest. Het album is misschien wat lang, maar Sevdaliza raakt op verschillende fronten en dat maakt haar zo goed.