Recensie

Een roadmovie die je onder je voelt deinen

‘En amont du fleuve’ is een meditieve ervaring langs overweldigende natuur.

Halfbroers Joe (Sergi López, links) en Homer (Olivier Gourmet) zakken na de dood van hun vader met een bootje de Kroatische Zrmanja-rivier af.

Het komt niet vaak meer voor dat een filmmaker een film schrijft en maakt op de huid van haar drie hoofdrolspelers. Toch was dat precies wat de Belgische regisseuse Marion Hänsel deed. (Ze is bekend van onder andere La tendresse, Between the Devil and the Deep Blue Sea, óók films waarin water een belangrijke rol speelt.) Hänsel (58) werkte al eerder met Olivier Gourmet, Sergi López en John Lynch en vroeg zich af wat er zou gebeuren als ze deze drie mannen in een verhaal bijeen zou brengen.

Het verhaal van En amont du fleuve is in zijn uitgebeende speurtochtstructuur even simpel als poëtisch: twee halfbroers die tot voor kort niet van elkaars bestaan wisten zakken na de dood van hun vader met een bootje de Kroatische Zrmanja-rivier af. Ze bereiken na een voettocht over watervallen het klooster waar hij gevonden is. Er is een mysterie rond zijn dood. En de mannen moeten dat met elkaar, en via elkaar, proberen te begrijpen. Vol liefdevolle verwijzingen naar duistere roadmovies per boot als Deliverance, Fitzcarraldo en Apocalypse Now nodigt Hänsel ook de toeschouwer uit aan boord van die bedrieglijk gemoedelijk tuffende boot.

Oog in oog met zoveel overweldigende natuur wordt de film een meditatieve ervaring, een roadmovie die je onder je voelt deinen, en voelt spannen in je kuiten tijdens de bergtocht. Niet alleen de broers worden zo gedwongen na te denken over de onderstromen in hun leven. En wat een feest om die reis samen met die twee zwijgzame acteergrootheden te maken. „Ik ben niet zo spraakzaam”, zegt Joe (López). „Ik ben ook niet zo’n prater”, antwoordt Homer (Gourmet). Maar hun gezichten vertellen alles, vol verstandhouding en kleine ergernissen, alsof ze elkaar al jaren kennen. Daar heb je geen dialoog voor nodig.