Dumoulin vergoedt in Maastricht het MVV-leed

Limburg

De hele provincie leefde mee met Tom Dumoulin. Maar Limburg had meer om naar te kijken: MVV, Roda JC en Max Verstappen.

Foto Paul van der Steen

„Sjengen! Sjengen! Sjengen!” Maastrichtenaren willen deze zondagmiddag weten waar ze vandaan komen. Ze scanderen hun geuzennaam terwijl Pinot, Nibali en Quintana zichzelf stuk rijden op de tijd van hun plaatsgenoot Tom Dumoulin.

Als de buit binnen is, draait de barman van Gabi’s Beer Bar de geluidsinstallatie ver open. Freddy Mercury zingt We are the champions. De mensen in de kroeg overstemmen hem met gemak. Volwassen mannen vallen elkaar in de armen: „Hij heeft h’m! We hebben h’m!”

Twitter avatar vandersteenpaul paul van der steen Queen uit volle borst voor #Dumoulin #Giro100 https://t.co/5JeGsWIFtg

Maastricht hoopt eerder op deze middag op een dubbelslag. MVV kan promoveren naar de eredivisie ten koste van aartsrivaal Roda JC. Kort na aanvang van de wedstrijd heerst optimisme op de stoep voor Kaffee Naovenant vlakbij het Vrijthof, waar twee grote tv-schermen buiten staan. Zelfs het veroveren van de bal op eigen helft wordt met luid gejuich begroet.

Met het doelpunt van Roda komt de smoor erin. „Verrekte Moffen”, klinkt het. De ware MVV-supporter beschouwt Kerkradenaren als reserve-Duitsers. De scheidsrechter die een MVV-speler in de tweede helft rood geeft kan op nog meer verwensingen rekenen. De kopjes van de fans gaan hangen. Zelfs zeven minuten extra speeltijd baten niet voor MVV.

Supporters druipen teleurgesteld af. Op de Markt bij het stadhuis, waar de eerste voorbereidingen voor een huldiging van de rood-witten al waren getroffen, beginnen verhuurbedrijven al met afbreken, als Tom Dumoulin nog moet starten voor zijn tijdrit in de Giro.

Twitter avatar vandersteenpaul paul van der steen Kroeg Maastricht telt af voor #Dumoulin https://t.co/kinXkidbuG

Het wielerfeestje vindt in tegenstelling tot het voetbal-beleven vooral in de kroegen plaats. In Gabi’s Beer Bar in de straat Achter Het Vleeshuis hangt een „Ik ben Dumoulist”-poster voor het raam. Binnen is de sfeer aanvankelijk nog een beetje tam. Maar met elke melding van nieuwe tussentijden komt de stemming er meer in. Dit wordt wel een verhaal met een happy end. Luid gejuich klinkt als de commentator meldt dat Dumoulin het roze virtueel heeft te pakken. Vlak voor het finishen wordt hardop afgeteld.

Als Dumoulin op het podium staat, bezingt de kroeg de stad: „Mestreech is neet breid meh Mestreech dat is laangk.” De winnaar houdt ondertussen zijn Giro-trofee in de lucht.

Voor Maastrichtenaar Michel Lemmens vergoedt de wielrenner alle MVV-leed. „Dit is een held om nog lang te volgen en plezier van te hebben. Een paar jaar geleden stonden we al op een Pyreneeënflank. We wisten nog niet eens zo goed hoe Tom eruitzag. Hebben we alle renners van zijn ploeg in het Maastrichts dialect staan aanmoedigen. Na de etappe raakten we aan de praat met een Fransman met veel meer verstand van wielrennen: die voorspelde toen al dat Dumoulin een hele grote zou worden.”

In de cafés stroomt het bier uit de tapkranen. Van een straatfeest is geen sprake. Vier jonge Italiaanse toeristen roepen: „Juve! Juve! Juve!” MVV-supporters laten hun ploeg even onvermeld en overtoepen met de naam van hun nieuwe held: „Dumoulin! Dumoulin!” Dat de Italianen antwoorden met „Nibali! Nibali!” wordt hun ruimhartig vergeven.