Euthanasie

In de trein naar Maastricht nemen twee dames op leeftijd hun respectievelijke families en kennissenkring door. Ziektebeelden waar hun dierbaren mee te kampen hebben worden in kleurrijke details uit de doeken gedaan. Als medereizigers mogen we meegenieten.

Ook de diverse varianten waarin ouderen tegenwoordig sterven, passeren de revue. In Den Bosch moet ik eruit. Bij het verlaten van de trein hoor ik de ene dame nog net tegen de andere zeggen: „Nee hoor, die ouders van haar die hebben niks met euthanasie; die blijven leven tot het end aan toe.”

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl